BEREIDING VAN ZWAVLLZUUR VOLGENS DE CONTAOT-METTIODE. 249 
is. Daarentegen zal uit een zuur van hoogere concentratie zoo lang 
zwaveltrioxyde overdistilleeren , totdat de sterkte van ’t zuur tot 
98^/3 pet. gedaald is. 
Eindelijk zij nog vermeld , dat de electrische weerstand , die met 
toenemende sterkten , van slap zwavelzuur tot aan de kritische con- 
centratie toe , slechts zeer langzaam was aangegroeid , nu plotseling 
zeer sterk toeneemt, om een maximum te bereiken, even vóórdat 
de samenstelling aan de formule Hg SO 4 beantwoordt. Hiermede hangt 
saam , dat een zuur van die sterkte nu ook ijzer maar weinig meer 
aantast , wat van belang is voor de houdbaarheid der toestellen. 
Het absorptie-vermogen , dat een zuur van 97 — 98 pet. bezit, is 
zelfs zoo groot, dat een sterke gasstroom slechts een enkel daarmede 
gevuld vat behoeft door te gaan om volledig zijn zwaveltrioxyde af te 
geven. Doch dan moet men zorgen, dat door geregelden aanvoer 
van water of verdund zuur en door afvoer van het gevormd sterk 
zuur, de sterkte steeds op dezelfde hoogte van 97 — 98 pet. blijft. 
Lukt op deze wijze de bereiding van zeer sterk zwavelzuur, nagenoeg 
beantwoordend aan 'teerste hydraat (Hg SO 4 ) en dat zelfs met een absorp- 
tie-toestel van gietijzer — als men tevens rookend zuur wil bereiden, moet 
men daaraan eenige apparaten vooraf laten gaan, waarin dan natuurlijk de 
gasstroom door het allengs sterker wordend zuur slechts ten deele van het 
zwaveltrioxyde beroofd wordt. Die toestellen moeten van smeed-, niet van 
gietpzer zijn. Want hoewel het laatste door rookend zwavelzuur slechts 
weinig wordt aangetast , wordt het , wat nog erger is , daardoor ver- 
brijzeld. Dikwijls springt het zelfs plotseling stuk , onder luiden knal. 
De reden van dit opmerkelpk verschijnsel is, dat het »oleum”, 
(z. a. KNiETSCH kortweg het rookend zwavelzuur noemt) in de poriën 
van ’t gietijzer doordringend , door het ijzer gereduceerd wordt tot 
zwaveligzuur- en zwavel waterstofgas , terwijl soms ook nog- kool- 
zuur ontstaat uit de kool van ’t gietijzer. Daar de kritische tempe- 
raturen dezer drie gassen vrij laag gelegen zijn , ^ verkeeren zij in 
de poriën van ’t ijzer in een staat van hooge spanning. Slaat men 
een brok van zulk gietijzer stuk, dan neemt men duidelijk den reuk 
van zwaveligzuur en zwavelwaterstof waar en dompelt men het in 
een vloeistof, dan ziet men gasontwikkeling. 
In tegenstelling met gietijzer , wordt smeedijzer betrekkelijk sterk 
^ Naar men zich herinnert, kan een gas alleen beneden deze tot een vloeistof saam- 
geperst worden. 
