254 
DE ül'RECHTSCHE VACANTIE-CURSUS VAN 1902. 
hebben beschikbaar gesteld , verdienen ten volle den dank der 
hoorders, die hun op zoo waardige wijze bij monde van or. bremeii 
werd toegebracht. 
Het is te hopen , dat de vacantie-cursussen , deze university- 
extension in haar allerbesten vorm , zullen blijven bestaan en dat 
de Hoogeschool op deze wijze in rechtstreeksche aanraking blpve 
met hare leerlingen , nog lange jaren nadat deze in de veelzijdige 
en woelige school van het bedrijvige maatschappelijke leven zijn 
overgegaan. De woorden van den muzenzoon van 1827 zullen dan 
te dieper in ons hart gegrift worden : 
Een Academie, ah wi lesen, 
Es ember tot profijt gewesen. 
Het ees die ere van dat lant, 
Ende oec sijn voordeel, dat is becant. 
Het is mijne bedoeling , in de volgende bladzijden aan den vacantie- 
cursus het een en ander te ontleenen , dat geacht mag worden de 
belangstelling der lezers van dit tydschrift te verdienen. Eene getrouwe 
reproductie van wat wij gezien en gehoord hebben zou boven mijne 
krachten gaan ; de meerderheid der Album-lezers zou er waarschynlijk 
ook niet mede gediend zijn. Een algemeen beeld in vogelvlucht is 
de taak, die ik mp gesteld heb en ik zal daarbij afwpken van de 
chronologische volgorde eji daarmede van den regel, dat men moet 
beginnen met het begin. Integendeel ben ik voornemens , met het 
begin te eindigen ; eene anomalie , die geoorloofd moge zijn in een 
opstel, waarin anomalieën eene belangryke rol spelen. 
Men behoeft in onzen tijd slechts weinig van natuurkunde geleerd 
te hebben om te weten , dat Arbeidsvermogen of Energie het wacht- 
woord is, dat door de geheele wetenschap heen weêrklinkt. De 
Moeder van al dat arbeidsvermogen is de Zon. Reeds hierom is de 
bestudeering van dit hemellichaam eene taak , die in verhevenheid 
voor geen andere onderdoet. 
Wat is die zon voor eene soort van lichaam ? Ziedaar de vraag , 
die het middelpunt vormt van wat de jongste vacantie-cursus te 
hooren en te zien gaf. 
In 1826 stierf te München een onderzoeker, op wiens graf te 
lezen staat; » Approximavit sidera.” Hij is de sterren nabijgekomen. 
Onder de sterren in de eerste plaats de zon. In 1814 sprak hij de 
overtuiging uit , dat de donkere lijnen in het zonnespectrum , naar 
