260 
DE UTRECHTSCHE VACANTIE-CURSUS VAN 1902. 
gaat , bemoeilijkt wordt en in de eene middenstof meer dan in 
de andere. Is nu bemoeilijking van hare beweging eenmaal het lot 
van eene trilbeweging , dan kan men zich voorstellen , dat zy in ’t 
algemeen meer bemoeilykt zal worden , naarmate er in een zelfden 
tijdsverloop meer trillingen plaats hebben. Zoo is men op weg een 
begrijpelijk mechanisme te vinden voor het verschijnsel, dat de 
violette straal in den regel sterker gebroken wordt, m. a. w. een 
grooteren brekingsindex heeft, dan de roode lichtstraal; want het 
verschil tusschen deze beide straalsoorten wordt volgens de theorie 
bepaald door hun trillingstijd, of, wat op hetzelfde neêrkomt, 
door de lengte hunner golven, die voor het roode licht, dat aan 
de B-lijn beantwoordt, 686,7 /j, u en voor het violette licht, dat 
met de H-lijn overeenkomt, 395,1 /.t bedraagt. De lengte van 
1 u u of millimicron bedraagt een millioenste van een millimeter. 
Er zijn evenwel byzondere omstandigheden denkbaar , waardoor de 
stoffelijke moleculen of wellicht ook de tusschen haar aanwezige aether- 
moleculen op buitengewone wijze invloed oefenen op de aankomende 
aethertrillingen , waarvan dan eene anomale dispersie het gevolg is. 
»Men stelle zich eene ry soldaten voor, op een harden weg achter 
elkander marcheerende. Op een muilen zandgrond overgaande , zullen 
hunne passen vertraagd en verkort worden. Stellen wij ons nu ook 
eene rij van kleine kinderen voor, dan kunnen wij ons gemakkelijk 
voorstellen , dat zij op den harden weg met de manschappen in den 
pas kunnen blijven. Op den muilen bodem evenwel zullen zy in 
hunne bewegingen bemoeilijkt worden en waarschijnlijk meer vertra- 
ging ondervinden dan de soldaten. Hunne kortere en langzamere 
passen zijn een beeld van de grootere vertraging , die de kortere 
lichtgolven in de meeste stoffen ondergaan. Maar toen ik op zekeren 
dag opmerkte , dat een kleine jongen op een bepaald gedeelte van 
een met keisteentjes bedekt zeestrand minder dan ik in zijne beweging 
werd belemmerd, toen was er in dat strand het een of ander, dat de 
periode en het gewicht van zijne voetstappen minder tegenwerkte 
dan bij mij het geval was. Zoo kan er ook in of tusschen de mole- 
culen van sommige stoffen het een of ander zijn , dat gunstig of 
ongunstig werkt voor de lichtgolven van eene bepaalde soort , zooals 
dit bij anomale dispersie het geval is”. (Wright.) 
Eene fraaie methode om de anomale dispersie op te sporen en te 
demonstreeren is die der gekruiste prisma’s volgens kündt. 
Voor eene horizontale lichtspleet worde een glazen prisma geplaatst 
