DE UTRECHTSCHE VACANTIE-CURSUS VAN 1902. 
261 
niet den brekenden kant naar beneden gekeerd en evenwydig aan de 
spleet. Er ontstaat dan een verticaal spectrum , dat tot de lichtlijn 
A H van fig. 4 wordt teruggebracht , wanneer de spleet tot bijna 
een punt wordt ingekort. Werkt dit lineaire spectrum op zijne beurt 
als lichtspleet, waarvan het licht door een tweede prisma gaat, welks 
brekende kant verticaal en naar rechts gekeerd is , dan ondergaat 
het spectrum eene verschuiving. Indien het tweede prisma gelpkvor- 
mig met het eerste is en uit dezelfde 
het tweede prisma elke lichtsoort 
evenveel in horizontale als door 
het eerste prisma in verticale rich- 
ting gedispergeerd. Het resultaat 
is het schuin gerichte spectrum 
A^H'. Het aldus ontstane spectrum 
is rechtlijnig. 
Bestaat echter het tweede prisma 
uit eene andere stof, die het licht 
volgens 'eene andere verhouding dispergeert, dan wordt het spectrum 
kromlijnig. 
Zij AH in fig. 5 het verticale spectrum , nadat het licht een 
flintglas-prisma gepasseerd is en E C het horizontale anomale spectrum, 
waarin de D-lijn ontbreekt , wanneer 
het licht door een cyanine-prisma is 
gegaan. De gekruiste combinatie geeft 
dan een spectrum , dat uit twee ge- 
scheiden kromme lijnen bestaat, de 
ondubbelzinnige uitdrukking der ano- 
male dispersie. 
De anomale dispersie staat in nauw 
verband met de absorptie , die de 
middenstof op het licht uitoefent. In 
eene sterk absorbeerende middenstof hangt de brekingsindex op eene 
andere wijze van de golflengte van het licht af dan in eene kleur- 
looze , doorzichtige en dus weinig absorbeerende middenstof. 
De figuren 3 en 5 doen beide zien , dat de anomale dispersie het 
grootst is in de onmiddellijke nabijheid van het geabsorbeerde licht. 
Gaat men het spectrum langs en gaat de nadering tot den absorptie- 
band samen met eene trapsgewijze verkleining van de golflengte, dan 
I yt e. - ItiSScyt ^ 
H :e r q B Kc 
Fig. 5. 
glassoort bestaat, dan wordt door 
