262 
DE ÜTRECHTSCHE 7ACA.NTIE-CURSUS VAN 1902. 
wordt de brekingsindex in de nabyheid van het geabsorbeerde licht 
plotseling zeer groot ; nadert men van de andere zijde , dan wordt 
de brekingsindex nabij den band plotseling veel kleiner. 
Ook gassen absorbeeren licht en bij voorkeur licht van bepaalde 
golflengten. Het is dus te verwachten , dat een prismatisch gaslichaam 
de verschijnselen der anomale dispersie zal vertoonen , en de waar- 
neming heeft deze verwachting niet teleurgesteld. De brekingsindex 
van een gas is in het algemeen zeer klein ; doch hy ondergaat eene 
aanzienlyke verandering voor licht, welks golflengte weinig verschilt 
van die van het door het gas geabsoi beerde licht. 
Een gaslichaam, waaraan de absorptie van licht gemakkelijk kan 
worden waargenomen , is de reeds uit de elementaire natuurkunde 
bekende natrium-vlam. Op een scherm wordt met behulp van een 
bundel electrisch licht een doorloopend spectrum geprojecteerd. Ver- 
volgens wordt op den weg van het licht de gele natrium-vlam ge- 
plaatst en nu verschijnt in het spectrum de donkere D-lijn , wyzende 
op de afwezigheid van het D-licht , dat door den natrium-damp der 
vlam geabsorbeerd is. Intusschen kan het verschijnsel een meer 
gecompliceerd karakter aannemen. 
Het eenvoudige optreden van de smalle donkere D-lijn zal plaats 
hebben , wanneer de lichtbundel door een gedeelte van de vlam is 
heêngegaan , dat tot op zekere hoogte door evenwijdige vlakken 
begrensd en homogeen is. Doch anders wordt de zaak , wanneer de 
lichtbundel een prismatisch gedeelte van de vlam is gepasseerd. 
Ook dan heeft er absorptie van het D-)icht plaats, doch treedt 
daarnaast eene meer of minder sterke anomale dispersie op van het 
aan weerszyden van de D-lyn tehuisbehoorende licht , dus van het 
licht, in golflengte weinig van het laatstgenoemde verschillende. 
Het is Prof. w. h. julius , die deze anomale dispersie in ’t by- 
zonder aan een nauwkeurig onderzoek heeft onderworpen. Fig. 6 
is aan de waarnemingen van dezen natuurkundige ontleend. Zij geeft 
het spectrum van een electrischen lichtbundel , nadat deze door een 
met een gewoon prisma gekruist natriumdamp-prisma was gegaan. 
De gestippelde lijnen zijn de meer genoemde Dj- en Dg-lijn en de 
boven- en benedenwaarts omgebogen pylpunten zyn het anomaal 
gedispergeerde licht , welks golflengte in de oiimiddellijke nabijheid 
van die van het Dj- en het Dg-licht is gelegen. 
Het aldus door Prof. julius verkregen spectrum is bijzonder leerrijk 
en bevat eene kostelijke aanwyzing om by het beoordeelen van donkere 
