DE UTRECHTSCHE VACANTIE-CÜRSUS VAN 1902 . 
263 
banden in een spectrum op zijne hoede te zgn. Gesteld eens dat de 
punten van de lichtpylen buiten het veld van den spectroscoop 
vielen of te lichtzwak waren om te worden waargenomen , dan 
zouden de breede donkere banden , die werden waargenomen , tot de 
gevolgtrekking kunnen leiden, dat zij absorptie-banden waren, gevolg 
van de absorptie van licht, dat aan het D-licht grenst. En toch is 
dat licht niet geabsorbeerd , maar wel anomaal gedispergeerd en 
daardoor aan den 
waarnemer ontsnapt. 
In werkelykheid is 
in het spectrum van 
jULius slechts een 
klein gedeelte van 
het licht, bgna niets 
dan zuiver D^- en 
Dg-licht, door den na- 
triumdamp geabsor- 
beerd. Terecht zegt 
deze waarnemer dan 
ook : ■» Niet altyd 
heeft men by het 
bestudeeren der ab- 
sorptie-spectra van 
gassen en dampen 
aan de absorbeerende 
laag den eisch ge- 
steld, dat zij overal 
dezelfde dichtheid moest bezitten en nergens als prisma mocht werken. 
Het zou zeer de moeite waard zijn eens te onderzoeken , in hoeverre de 
anomale dispersie van invloed geweest kan zyn in de gevallen, waarin men 
verbreeding en ook omkeering van absorptie-lijnen heeft waargenomen.” 
Omkeering van absorptielijnen , — wat wordt hiermede bedoeld? 
Een bekend experiment met de natrium-vlam zal het duidelyk maken. 
De donkere D-lijn wordt in het spectrum van een lichtbundel uit de elec- 
trische lamp te voorschijn geroepen, zoodra hij eene natrium vlam 
passeert. Het ontstane spectrum is een absorptie-spectrum en de 
D-lijn eene absorptielijn. Wordt echter de electrische lamp gedoofd, 
zoodat alleen het natrmmlicht overblijft, dan verandert op eenmaal 
de donkere D-lijn in eene helder gele lyn , het licht dat door de 
Fig. 6. 
