270 
DE UTRECHTSOHE VACANTIE-CÜRSUS VAN 1902. 
de lichtstralen in onzen dampkring : zij zouden namelijk , bij geleidelijk 
toenemende dichtheid , eene kromlijnige baan vormen , zooals in de 
figuur is voorgesteld. Niet alle stralen worden evenveel gekromd. 
De stralen , die in de buitenste dunne lagen van den gasbol binnen- 
dringen, worden slechts zwak gekromd en treden ook weêr uit den 
bol om verder in de ruimte hun weg te vervolgen. De meer binnen- 
waarts vallende stralen worden daarentegen zoo gekromd , dat zij den 
gasbol niet weêr verlaten. Er moet een kegeloppervlak bestaan , dat 
beide groepen van stralen van elkander scheidt en wij nemen aan , 
dat deze kegel mantel in doorsnede door de figuur A O B wordt aan- 
geduid. Op een zekeren afstand toch van het middelpunt moet er 
een straal zijn , die , horizontaal beginnende , in een cirkel om het 
middelpunt rondloopt. Deze cirkel omsluit dan de kritische spheer, 
die de gasmassa in twee deelen , eene binnenwaarts en eene buiten- 
waarts gelegene, verdeelt. 
Het boven beschreven proces is omkeerbaar. Denken wij namelijk 
den gasbol lichtgevend en in O het oog van den waarnemer , dan 
blijven de lichtbanen dezelfde, met dien verstande, dat het licht ze 
nu in tegengestelde richting doorloopt. De waarnemer ontvangt dan 
de binnen het kegeloppervlak BAO gelegen sterk lichtgevende stralen der 
kritische spheer, in ons bijzonder geval der photospheer ; en boven- 
dien ontvangt bij de zwak lichtgevende stralen, die uit de buitenste, 
dunne en minder warme lagen afkomstig zijn. Door het contrast 
wordt van de laatstgenoemde niets gezien en de zonneschijf vertoont 
zich scherp begrensd. 
Bij zijne opvatting van de lichtverschijnselen , die het buiten de 
zoogenoemde photospheer vallende gedeelte der zon oplevert, heeft 
Prof. JULiüs geredeneerd onafhankelijk van de theorie van schmidt; 
maar wel is omgekeerd gebleken , dat laatstgenoemde theorie geheel 
