WAAR STERVEN DE DIEREN. 
277 
van niet minder dan dertien bruinvisschen en veertien robben , terwijl 
gedeeltelijk in den muil en gedeeltelijk in de keel van het zeemonster 
zich nog een zeehond bevond , in welk hapje het dier gestikt was. 
De moordlust dier groote dieren valt natuurlpk spoediger in het oog 
dan die der kleinere wezens. De spin stort zich even moordlustig op 
de in haar net verward en gevangen geraakte insekten , terwijl de 
mierenleeuw de in den door hem gegraven trechter gevallen mieren 
met zand werpt, ten einde dezen te beletten er weder uit te kruipen. 
En de vlijtige mier op hare beurt? Zeer juist is het gezegd, dat de 
moordlust van dit kleine insekt naar verhouding sterker is dan die 
van den tijger. Een dier dat in een mierenhoop geraakt is , zal zelfs 
bij meervoudige grootte bijna altijd reddeloos verloren zijn , wanneer 
het althans geen kans ziet , zich zoo spoedig mogelyk te verwijderen. 
Heeft een mier zich eenmaal vastgebeten , dan kan men haar door- 
snijden , zonder dat zij haren buit loslaat. 
Overal, waarheen wij onzen blik wenden, dus moord, moord en 
nog eens moord ! En wordt deze dan al niet , om hier nu eens den 
eenmaal geijkten term te bezigen: » met voorbedachten rade” bedreven , 
dan toch uit achteloosheid of onwillekeurig. Met recht is dikwijls de 
opmerking gemaakt, dat geene wandeling door bosch en veld kan 
worden gemaakt , zonder dat deze aan tallooze diertjes het leven kost. 
De aardigheid is daarom nog niet zoo heel sledht gevonden , dat men 
n.1. niet altijd euphemistisch van ?iatuur (van nasci = geboren wor- 
den) moest spreken , maar liever eerlijk van ?wortuur (van mori = 
sterven). 
Wat de vijanden niet doen, doen de lieve soortgenooten en verder 
de elementen. In den strijd om de wijfjes verliezen vele dieren het 
leven. Daar echter de overwonnene bijna nooit tot voedsel van den 
overwinnaar strekt , komen vondsten van doode dieren in dit geval 
vaker voor , b.v. van herten , wier geweien menigmaal zoodanig in 
elkander verward zijn geraakt , dat zij zich niet meer hebben kunnen 
losmaken. In strenge winters gaan duizende en duizende dieren te 
gronde , terwyl door overstroomingen eveneens een groote opruiming 
onder de meest verschillende dieren plaats vindt. Groote dieren , die 
overigens weinig vganden hebben , gelijk olifanten , buffels en derge- 
lijken , wordt het drijfzand dikwijls zeer gevaarlyk. Walvisschen en 
vele dolfijnsoorten komen niet zelden tengevolge van stranding om het 
leven. Prairiebranden vernietigen niet alleen den plantengroei , maar 
ook alle levende wezens , die niet tijdig genoeg aan het vernietigend 
