278 
WAAR STERVEN DE DIEREN. 
element kunnen ontsnappen. Eén koude nacht veroorzaakt den dood 
van ontelbare insekten. Dat sprinkhanenzwermen menigmaal in zee 
terecht komen en daarin bij millioenen orakomen , is een bekend feit 
en ook dat de lijken dier millioenen insekten aan land gespoeld wor- 
den en daar door verpesting der lucht vaak epidemieën doen ontstaan. 
Dank zij dus ook den elementen, wordt de kolossale vermenigvuldi- 
ging der insekten althans binnen zekere grenzen beperkt. 
In de gevallen , waarin de elementen het verdelgingswerk hebben 
verricht, vindt men de lijken tamelijk dikwijls, doch in den regel 
slechts voor korten tijd. In de heete gewesten zorgen gieren en 
honden voor de opruiming der kadavers , terwijl op onze breedten , 
waar zulk eene door de elementen veroorzaakte vernietiging op groote 
schaal veel zeldzamer voorkomt, het verdwijnen eveneens niet zeer 
lang duurt. Doodgravers, vliegen, aaskevers en dergelijken doen hier 
dien dienst. Het feit, dat men juist zoo betrekkelijk veel van ge- 
strande walvisschen en dergelijke zeemonsters hoort , laat zich wel- 
licht hierdoor verklaren , dat het verslinden van zulke waterreuzen 
door vogels , visschen en dergelijken natuurlijkerwijze een geruimen 
tijd vordert. 
Toch wordt ook bij ons na buitengewone atmosferische stoornissen 
tamelyk dikwijls een groot aantal doode dieren gevonden. Den platte- 
landbewoners is zulks’ een welbekend verschijnsel. Ten bewijze hier- 
voor diene de volgende mededeeling, welke in het voorjaar eenige 
jaren geleden in een duitsch jachtblad omtrent de jacht in Westfalen 
voorkwam; » voor de jagers zijn de vooruitzichten voor den aanstaan- 
den herfst in één woord treurig te noemen. Nu de velden eindelijk 
van de sneeuw bevryd zyn , blijkt het eerst duidelijk welk eene 
buitengewoon groote schade’ deze langdurige en strenge winter in de 
jachtdistricten heeft aangericht. Overal wordt dagelijks dood wild 
gevonden. Wat niet direct als offer viel van de koude, is ziek en 
een prooi der roofdieren geworden. In de noordelijke streken heeft 
de laatste sneeuw de eerste jonge hazen allen doen omkoinen , ter- 
wijl ook het vinden van doode patrijzen lang geen zeldzaam- 
heid is”. 
Dat zelfs de Ipken van grootere dieren ook bij ons binnen een 
betrekkelijk kort tijdsverloop verdwijnen , laat zich uit de omstandig- 
heid verklaren , dat in het open veld voornamelijk de kraaien en in 
de bosschen , behalve den vos, voornamelijk het wilde zwgn aasvreters 
zijn. Dezen laatstgenoemden dieren, met hun buitengewoon sterk 
