288 
DE UTRECHTSCHE VACANTIE-CURSUS VAN 1902. 
trum , waarnemingen van de bijzonderheden der corona, haar vorm, 
hare lichtsterkte , haar gehalte aan gepolariseerd en in verband hier- 
mede aan teruggekaatst licht , al deze onderzoekingen , die inzicht in 
de natuurlijke gesteldheid der zon kunnen geven, zijn bij eene totale 
eclips onder gunstiger omstandigheden dan ooit te volbrengen. Ver- 
scheidene natiën hebben er eene eer in gesteld , deze zuiver weten- 
schappelijke onderzoekingen zedelijk en stoffelijk te steunen en zoo 
zijn er den 18 Mei 1901 op verschillende plaatsen expedities werk- 
zaam geweest, wier resultaten nog slechts voor een klein gedeelte 
bekend zijn geworden. 
De rondgang door laboratorium en sterrewacht onder het geleide 
van de hoofdpersonen der expeditie gaf een zoo volledig beeld van 
hetgeen er tijdens de eclips gedaan was , dat men zich kon voorstel- 
len de expeditie te hebben meêgemaakt. De instrumenten , die er zich 
voor leenden , werden in werking gedemonstreerd en wekten meer 
dan eenmaal de bewondering der toeschouwers wegens de groote 
gevoeligheid , die zij bleken te bezitten , zoowel als wegens het vernuft, 
dat hunne samenstelling had uitgedacht. 
Om een denkbeeld te geven van de wijze , waarop de polarisatie- 
toestand van het corona-licht gemeten werd , was eene door Prof. 
jULiüs uitgedachte kunstmatige corona opgesteld , die haar licht wierp 
in een op 20 Meter afstand geplaatsten kyker , welks oculair door een 
polarimeter was vervangen. Aan het nauwe uiteinde van een houten 
trechter was namelijk eene gloeilamp vastgemaakt en ongeveer 10 
c.M. daarvoor eene ronde , zwarte metalen plaat , die als maanschijf 
dienst deed. De binnenwand van den trechter was beplakt met 
strooken glanzig papier van verschillende soort, zoodat het eene 
gedeelte meer licht terugkaatste dan het andere. In den kyker kon 
nu alleen licht vallen , dat , van de gloeilamp uitgegaan , langs den 
rand der maanschijf op den binnenwand van den trechter gevallen 
en van hier teruggekaatst was. Van den kijker af gezien had de 
maanschijf hare ware grootte. 
Wat is gepolariseerd licht? vraagt misschien de een of ander van 
de lezers. 
Het is bekend , dat vele hedendaagsche natuurkundigen zich het licht 
voorstellen onder het beeld van eene golfbeweging in den aether. 
Ergens in de aethermassa treedt eene evenwichtsverstoring op , ten 
gevolge waarvan een der aethermoleculen in trillende beweging 
geraakt. Dit is voldoende om ook de naastbijgelegen aethermoleculen 
