296 
DE UTllECHÏSCHE VACANTIE-CURSUS VAN 1902. 
Huygens stelde in 1678 zijne undulatie-theorie van het licht tegen- 
over de emissie-theorie van newton; en van toen af werd het in dezen 
tak der natuurkunde een belangrijk vraagstuk, van welken aard de 
middenstof mocht zijn , waarin de golving zich voortplantte. 
Het woord aether, heeft iemand eens gezegd, had een tijdlang 
geen ander doel dan om het werkwoord golven tot nominatief te 
dienen. Hoewel nu reeds huygens naar eene aanschouwelijke voor- 
stelling streefde , toch wist men omtrent den aard van den aether 
of van zijne bewegingen, die als golven werden voortgeplant, weinig 
stelligs te zeggen , totdat fresnel eene bepaalde voorstelling aan het 
woord verbond, namelijk die van een onsaraendrukbaar , veerkrachtig 
vast lichaam , van zeer kleine dichtheid doch van groote rigiditeit. 
Volgens hem worden door de mechanische verschuiving van een 
aetherdeeltje elastische krachten opgewekt, die oorzaak zijn dat de 
evenwichtsverstoring van zulk een deeltje in den omringenden aether 
wordt voortgeplant. 
De theorie der elasticiteit werd op den aether toegepast en , de 
voortplantingssnelheid eener golf gelijk v stellende, de dichtheid van 
den aether gelijk d en eene van de veerkracht afhankelijke grootheid 
gelijk E , zoo bestaat tusschen deze grootheden de betrekking 
Verandering van de voortplantingssnelheid kan volgens deze ver- 
gelijking een gevolg zijn zoowel van de veerkracht als van de dicht- 
heid des aethers. Als licht van de eene middenstof in de andere, 
bijv. van lucht in glas, overgaat, dan verandert de voortplantings- 
snelheid ; en in vele kristallen is deze snelheid in de eene richting 
zelfs anders dan in eene andere richting , wat aan eene verschillende 
groepeering der aetherdeeltjes kan worden toegeschreven. Fresnel 
meende , dat hierdoor de dichtheid van den aether , niet zijne veer- 
kracht veranderde; anderen hebben de zaak juist andersom voorgesteld. 
Eene andere strijdvraag was , of de mechanische verschuiving van 
een aetherdeeltje plaats had in de richting van de voortplanting of 
loodrecht erop, ra. a. w. of de trillingen transversaal of longitudinaal 
waren. Toen de polarisatie-verschijnselen bekend werden , viel de be- 
slissing, dat de trillingen als transversale moeten beschouwd worden 
en dat zij dus tot transversale golven aanleiding geven. 
Faraday en maxwell openen eene nieuwe periode in de geschiede- 
nis der aethertheorieën. De aether werd de band die optische , magne- 
