VOOll MIDDELBAAR ONDERWIJS. 
305 
een zuurstofverbinding zijn moest van een nog niet geïsoleerd radi- 
caal: murium. En van dit murium-oxyde zou dan het chloor een 
verbinding met nog meer zuurstof wezen. 
Aan historische bijzonderheden is in dit leerboek weinig zorg 
besteed : hier en daar mist men noode een beroemden naam , zoo 
b.v. die van arrhenius bij de ionen-theorie en van onzen landgenoot 
VAN ’t hope bij de stereochemische formules op bladz. 249 en elders. 
En waar namen genoemd worden is de spelling dikwijls fout ; zoo 
krijgt BALARD, de ontdekker van het bromium, geregeld een I te 
veel, en hofmann geregeld een ƒ, wat een groot verschil maakt in 
de uitspraak. Berzeliüs wordt herhaaldelpk berselius genoemd. 
Aan de chemische wet van gay-lussac (bladz. 18 vermeld, en wel 
de eerste ; de andere worden niet genoemd) heeft von humboldt geen 
aandeel , ^ gelijk de S. verkeerdelijk aangeeft. 
Meer begrijpelijk , want men vindt dezelfde fout in de Geschichte 
der Chemie van kopp en in de meeste leerboeken , is de voorstelling, 
bladz. 29 gegeven , van de wgze waarop dalton tot zijn atoom-theorie 
en de wet der veelvoudige evenredigheden kwam. 
Niet de wet, gelijk de S. zegt, bracht dalton tot zijn atoom-leer, 
maar juist omgekeerd uit de theorie leidde hij het noodzakelijk be- 
staan der wet af. 
Daar deze rectificatie, die men aan roscoe en harden te danken heeft, 
velen nog onbekend schijnt te zijn , in weerwil dat zij in de che- 
mische literatuur van 1896 en volgende jaren meermalen besproken 
werd , wil ik ze in een afzonderlijk opstel in dit album nader toelichten. ^ 
Het voorbericht van den S. wekt de verwachting , dat hij aan 
» theoretische onderwerpen, zooveel doenlijk in het licht der tegen- 
woordige beschouwingswijze , een vrij ruime plaats” zal hebben in- 
geruimd. Dit is evenwel slechts ten deele geschied. Zoo wordt b. v. 
de hypothese van avogadro besproken , zonder ook slechts een enkel 
woord over de kinetische gastheorie ; voor de bepaling der moleculair- 
gewickten wordt , behalve van genoemde hypothese , alleen van de 
moleculaire vriespuntsdaling gebruik gemaakt en onder de hulpmid- 
delen voor de bepaling der atoomgewichten vind ik een der voor- 
naamste , de wet van dulong en petit , in ’t geheel niet vermeld. 
De ionen-theorie is behandeld , zonder eenige vermelding van van 
^ Ten bewijze verwijs ik naar OSTWALD’s KlassUcer, N®. 42, S. 40; een even nut- 
tige als goedkoope uitgave, die in de handen van eiken chemicus verdient te zijn. 
2 Dit stuk zal in de eerstvolgende aflevering w'orden opgeuomen. 
