DE GENEESKUNDE DER LaA-TSTE JAREN. 
353 
de tegenwoordige dieren zouden zijn voortgekomen, door aanpassing 
aan veranderde omgeving en omstandigheden (geoffroy de st. uilaire), 
uit enkele weinige stamvormen (descendentie-theorie) , werd door de 
nieuwe feiten belangrijk gerugsteund ; darwin bracht het denkbeeld 
van de trapsgewyze omvorming der levende wezens, van de eenvou- 
digste oervormen tot de veelvuldige en meest samengestelde van den 
tegenwoordigen tpd , van hypothese tot natuurwet: nader verklaart hij 
dit doordat de schepsels op aarde , om te kunnen blijven bestaan , een 
strijd van allen tegen allen strijden en dat uit dezen stryd om het 
bestaan slechts diegenen als overwinnaar te voorschijn treden , welke 
zich kenmerken door buitengewone , erfelijke , en door natuurlijke 
teeltkeus, door aanpassing aan de omgeving en door den drang der 
omstandigheden steeds meer tot volmaking gerakende eigenschappen 
(selectie-theorie). De afstammingsleer of descendejitie-theorie wordt in 
wetenschappelijke kringen niet meer bestreden ; ^ omtrent de selectie- 
theorie bestaan alleen nog verschillen in meening over de nadere 
wijze waarop (weismann). 
Bleek het elementaire bestanddeel van het samengestelde lichaam 
van plant en dier de cel te zijn , het lichaam-zelf in zijn meest ele- 
mentairen vorm bleek eveneens één cel te wezen. Een reeks klassieke 
onderzoekingen waren hieraan in het begin der 19e eeuw voorafge- 
gaan : van rosenmüller en oken over de oernieren , van oken en 
KiESER over de ontwikkeling van den darm bij zoogdieren en bij het 
menschelijk embryo , van lobstein over eivliezen , placenta , allantoïs 
en navelvaten , van senff over den groei van beenderen , van nicolai 
over den aanleg van ruggemerg en zenuwen in het bebroede ei, van 
woLFF over de wording van den darm, enz., enz. Oken had de door 
GOETHE ontwikkelde werveltheorie van den schedel gesteund , tiede- 
MANN er op gewezen hoe de menschelijke hersenen gedurende de 
foetale ontwikkeling dezelfde phasen doorloopen , als waarop de her- 
senen van lagere dieren gedurende het leven blijven staan. Pander 
bewees de door wolff reeds aangeduide ontwikkeling van de kiem 
uit bladvormige lagen , de kiembladen ; von baer toonde aan , dat 
het in 1825 door purkinje in den dojer van het vogelei ontdekte 
* E. ZIEGLER, Veb, d. derzeitigen Stand der Bescendenz-Lehre in der Zoologie. Jeiia. 
1902, p. 3. 4. 
“ Tegenwoordig wordt aangenomen, dal schedel en wervelkolom wel beiden uit het 
wervelskelet ontstaan, doch onafhankelijk van elkaar. 
