354 
UE GENEESKUNDE DER LAATSTE JAREN. 
kiemblaasje voorkwam in het ei van alle eierleggende dieren en be- 
schouwde het als den allereersten aanleg van het embryo ; hy stelde 
voorts duidelijk in het licht dat ook de zoogdieren eieren vóórtbren- 
gen, door zijne ontdekking in 1827 van het onbevruchte ei, zwem- 
mende in de vloeistof van de Graaf sche follikel , in het ovarium van 
zoogdieren en van den mensch. Het ei , de enkelvoudige cel , onder- 
gaat een deelingsproces ; van dat eene elementair-orgaan , aan wiens 
celkern een bizondere rol toekomt , gaat de geheele ontwikkelingsgang 
uit. Van de eicel stammen de kiembladen , de primitieve organen 
van de kiem, af en deze vormen zich tot weefsels om. Uit die drie 
kiembladen worden de drie hoofdsystemen van het lichaam afgeleid 
(his , waldeyer) : de ontwikkeling der dierlyke weefsels berust dus 
op een onafgebroken reeks van veranderingen van oorspronkelijk ge- 
lijksoortige elementen, cellen, allen afkomstig van één eicel. Zien 
wij hier af van de parthenogenesis , dat is de voortplanting zonder 
tusschenkomst van manlijke cellen , zooals die voorkomt bij crusta- 
ceeën (scuarrER 1718 — 1790), bladluizen (bonnet 1720 — 1793) , bijen 
en wespen (siebold en dzierzon , weismann) en welke uaeckel als 
een terugslag van de amphigone tot de monogone voortplanting be- 
schouwt, dan is voor het uitgroeien van de vrouwelijke eicel de be- 
vruchting van haar kern door de kern van een manlijke sperma-cel 
noodig (oscar hertwig) , waarna de eicel zich in deelen splitst , waar- 
uit de zooeven genoemde kiembladen zich dan verder ontwikkelen. 
Het is de taak van de physiologie , het middelpunt der medische 
wetenschap , om licht te verspreiden over het wezen en de werkin- 
gen van het leven der cellen en celcomplexen : dit geschiedt niet 
meer door theoretische , willekeurig vooropgevatte meeningen nader te 
steunen , doch door de verschillende verschijnselen van het leven terug 
te brengen tot elementaire gebeurtenissen , welke door de algemeene 
natuurwetten ons begrijpelijk zijn. Door proeven op dieren in plaats 
van hypothesen, alsook door chemische en physische experimenten, 
worden de chemische en physische krachten en wetten van het levende 
dierlijke organisme opgespoord. Het blijkt dat in het dierlijke orga- 
nisme volgens dezelfde physische wetten gebeurtenissen plaats grijpen 
als in de niet-levende materie. De wet van het behoud van het ar- 
beidsvermogen is ook hier te volle geldig. De physica heeft voorts 
den uitleg gegeven van de vorming en de reguleering der dierlyke 
warmte , van de voortplanting der moleculaire trillingen in het zenuw- 
stelsel , van de wetten der elektrornotorische werkingen van levende 
