WETENSCHj^lPPELIJK bijblad. 
11 
met voldoende zekerheid bekend. Gemeenschappelijk met gerh preuner , heeft 
nn H. BILTZ zijne vroegere onderzoekingen hervat. Na een historische inleiding, 
waaruit o. a. blijkt, dat liebig indertijd, de proeven van dümas en mitscherlich 
herhalende, zulke onzekere uitkomsten verkreeg, dat hij ze niet bekend maakte, 
zetten zij de gronden uiteen, waarom de luchtverdringings-methode, door bleier 
en KOHN gevolgd, (t. a. p.), voor het opstellen van een nauwkeurige dissociatie- 
kromme niet bruikbaar is. 
Om daartoe te geraken, kozen zij de methode van dümas, gewijzigd door 
HABERMANN en deden 32 bepalingen bij constante temperatuur (kookpunt van 
de zwavel) en onder drukkingen , die tusschen 14,0 en 539,2 mM. wisselden. 
De kromme door hen verkregen verloopt tusschen 150 en 540 mM. bijna recht- 
lijnig en toont dichtheden aan, iets hooger dan aan de formule S7 beantwoordt. 
Zij klimmen iets met toenemenden druk, doch zoo weinig, dat een bereiken van 
een dichtheid, beantwoordende aan de formule Sg, niet te wachten is. Bij lagere 
drukkingen, tusschen 20 en 120 mM. , maakt de kromme een sterke buiging, 
maar zoo geleidelijk zonder ergens de minste verflauwing, dat er geen aanleiding 
is om voor ’t zwavelmolecule waarden aan te nemen tusschen Sg en Sg. 
Door beckmann en anderen is door de vriespunt-verlagings- en de kookpunt- 
verhoogings-methoden bewezen , dat de zwavel , opgelost en bij lage temperaturen , 
acht atomen per molecule bevat. Daarentegen staat voor den volkomen gas-toe- 
stand, boven 850°, de formule Sg vast. 
Uit de nu verkregen uitkomsten volgt, dat er geen tusschenliggende waar- 
den bestaan ; de moleculen Sg beginnen reeds bij ’t kookpunt der zwavel uiteen 
te vallen tot moleculen Sg, doch dit proces schrijdt zoo onafgebroken voort, dat 
er redelijkerwijze bij geen enkele temperatuur of druk moleculen zijn aan te 
nemen, die uit 7 , 6 , 5 , 4 of 3 atomen bestaan. De proeven werden tot meer- 
dere zekerheid nog een tijdlang bij nog lagere drukkingen voortgezet, doch in 
het normale verloop der kromme bracht dit geen verandering. [Monatshefte /. 
Chemie^ XXII, 627 en verkort: Ber. B. Chem. Ges., XXXIV, 2490.) R. S. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Kiemplanten van Cucurbita. — Laat men zaden van meloenen of pompoenen 
kiemen, zoo maken zij op de grens van wortel en stengel een uitwas, dat de 
zaadhuid tegenhoudt, terwijl het stengeltje de zaadlobben daaruit trekt. Men 
heeft die inrichting wel eens vergeleken met een laarzentrekker, en zij is hoogst 
belangrijk om waar te nemen. Om goed te ontkiemen moet het zaad plat op 
,den grond liggen; doch welke zijde boven ligt is natuurlijk toeval. Toch moet 
bedoeld uitwas, als de stengel zich omlaag kj’omt, aan de zijde der zaadhuid ont- 
staan, dus nu eens aan de zijde van de eene zaadlob, dan weer aan den tegen- 
