22 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
zijne proeven een bevestigend antwoord op deze vraag; zelfs al is de temperatuur 
overdag iets hooger, dan nog wordt volgens hem de werking daarvan door die 
van het licht opgeheveu. B. Gardner heeft deze proeven herhaald en wel met 
de zelfde soort van plant, waarmede SACHS ze gedaan had nl. met de kiem- 
wortels van de tuinboonen , Vicia Faba. Zij komt echter tot tegenovergestelde 
resultaten en vindt, dat in al hare proeven zonder uitzondering de wortels des 
daags sneller groeien dan des nachts. Zij vindt dit ook , als zij de groeisnelheid 
van uur tot uur meet De worteltoppen maken voortdurend rondgaande, zooge- 
noemde circumnuteerende bewegingen , als zochten zij in den grond naar de 
richting, waarin zij het best tusschen de gronddeeltjes naar beneden konden 
groeien. Deze beweging bemoeilijkt natuurlijk een nauwkeurige meting van den 
groei, maar toch niet zoo, dat dit invloed op het genoemde verschijnsel zou 
kunnen hebben. Proeven met kiemende erwten leidden tot dezelfde uitkomst. 
[Publications of the TJniversity of Pennsylvania , 1901, bl. 150). D. V. 
Een nieuwe soort van kersen. — Langs de kusten van de oostelijke Staten 
van N.-Amerika is Prunus maritima een zeer algemeene heester, die soms vele 
hectaren land bedekt. Zij groeit op dorren zandigen grond, bij voorkeur daar, 
waar haar wortels van tijd tot tijd door het zeewater bedekt worden. Hare 
vruchten zijn een soort van wilde kersen en macfarlane vestigt de aandacht 
op deze soort, als wellicht geschikt voor cultuur op anders onvruchtbare terreinen. 
Darwin heeft zeer uitvoerig de variabiliteit van gewone pruimen {Prunus domestica) 
beschreven en met deze opgaven heeft macfarlane de P. maritima vergeleken. 
Hij vindt geheel overeenkomstige verschillen in kleur, grootte, gewicht en smaak, 
in den bouw en de relatieve grootte der steenen of pitten en vooral in het vroeg 
of laat bloeien, en vroeg of laat rijpen der vruchten. Waarschijnlijk bestaan er 
in het uitgebreide gebied der P. maritima een aantal rassen, die door cultuur 
zouden kunnen worden geïsoleerd en verbeterd. Daar de vruchten niet veel kleiner 
zijn dan die van de wilde pruimen, zou men door veredelen allicht even groote 
exemplaren kunnen bereiken als de gewone pruimen. Een bezwaar is, dat het 
vruchtvleesch te week is, zoodat bij het verzamelen en vooml bij het verpakken 
allicht sap uitvloeit en verder dat de vruchten zeer onderhevig zijn aan be- 
schadiging door insecten, waarbij zij harde plekken krijgen. Doch wellicht zou 
een ras te vinden zijn, waarin deze eigenschappen slechts in onschadelijke mate 
voorkomen, of door veredeling onschadelijk gemaakt kunnen worden. Proeven 
hierover zijn begonnen. [Publications of the Vniversity of Pennsylvania^ 1901, blz. 
216.) D. V. 
PHYSIOLOGIE. 
Zeewater- en zoetwatervisschen. — Cololian vond dat visschen zich aan- 
passen aan het milieu, indien zij daarin 24 uren hebben kunnen leven. Experi- 
