WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
menteerende vond hij, dat zoetwatervisschen tot 12 gram chloornatrium per 
liter water verdragen kunnen; het zeewater bevat 26 tot 31 gram per liter en 
het bleek richet, dat zeevisschen tot 71 gram verdragen kunnen. De golf van 
Cara Boghoz in de Caspische Zee, welke een zeer hoog zoutgehalte heeft, bevat 
geen visschen en die er door den stroom worden ingedreven worden, volgens 
RECLUs in enkele dagen blind door de inwerking van het zout op de ooglens. 
Larbalétrier voegde om de 3 dagen 1 gram zout bij en kwam zoodoende in 
27 dagen tot 14 gram keukenzout per liter; bij 15 gram stierven de zoetwater- 
visschen na 7 uren. [La Nature N”. 1484.) A. S. 
DIERKUNDE. 
Het gezang der vogels. — Hacker vergelijkt de hoogere, meer samengestelde 
instinkten der vogels, zooals die bij den paartijd zich voordoen, met meer een- 
voudige , reüectorische geluiden en bewegingen , zoekt daartusschen een genetisch 
verband en tracht die verschillende instinktieve handelingen door selectie te 
verklaren. Uit de anatomische beschouwingen blijkt, dat de graad van ontwik- 
keling van het strottenhoofd niet toelaat daaruit steeds het zangvermogen af te 
leiden ; zoo bijvoorbeeld vond hij dat sommige strottenhoofdspieren bij lijsters 
minder ontwikkeld waren dan bij raven. Bij mannetje en wijfje is het stem- 
orgaan in hoofdzaak gelgk, alleen is alles bij het mannetje wat sterker en 
grooter, waardoor het krachtiger zingen der mannetjes verklaard kan worden. 
Voor hun meer' ontwikkeld gezang moet men echter psychische factoren te hulp 
roepen. 
Door honger, angst, geslachtsdrift, in het algemeen door affecten, zijn oor- 
spronkelijk de eenvoudigste geluiden reflectorisch geuit, om daarna nut te 
verkrijgen als soortskenmerken. Het geslachtsleven, dat zelfs van invloed is 
op den gewonen lokroep, die dan dringender klinkt of op karakteristieke wijze 
herhaald wordt, geeft bij vele soorten aanleiding tot slechts gedurende den 
voortplantingstijd geuite modulaties. Ook het wijfje, althans van vele soorten, 
lokt door te antwoorden of door eigen lokroep Het zingen buiten den paartijd 
moet dan beschouwd worden als een oefenen van het instinkt en als een uiting 
van welbehagen. 
Andere vogels met minder ontwikkelde stemmen, produceeren klapperende en 
andere geluiden in den paartijd. Vogels uit streken zonder boomen stijgen zin- 
gende omhoog, wat HaCKER als een analogon beschouwt van de gewoonte van 
vele zangvogels om van de hoogste takken hun lied zoo ver mogelijk te laten 
schallen. Het maken van tuimelende bewegingen daarbij beschouwt hij als een 
manier om niet te ver van het wijfje af te geraken. Het samengestelde kunst- 
stukje, het walsen van den korhaan, hetwelk als lokmiddel te beschouwen is, 
vindt men minder duidelijk bij vele andere vogels terug, maar bij den kemp- 
