32 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
MINERALOGIE. 
Onderscheiding van arragoniet en kalkspaat. — W. meigen kookt daartoe 
het fijn gewreven poeder eenige minuten lang met een verdunde oplossing van 
kobaltnitraat. Arragoniet geeft aldus een lichtrood bezinksel van basisch kobalt- 
carbonaat, terwijl kalkspaat ook na lang koken wit blijft of hoogstens iets geel 
woi*dt, verraoedelijk door aanwezigheid van organische stof. 
Naar deze methode heeft hij een groot aantal aan koolzure kalk rijke planten 
en dieren of gedeelten daarvan ondeivocht en ze in twee rubrieken gebracht. 
Uit de medegedeelde lijsten blijkt , dat in de meeste afdeelingen de CaCOg nu 
eens arragoniet, dan weer kalkspaat is. Zoo bevatten van kalkalgen halimeda 
en galaxaura arragoniet, lithophgUum en coraUina kalkspaat; van lamellibran- 
chiaten pholas en unio het eerste en ostrea het laatste. De schalen van hoender- 
eieren bevatten de kalk als kalkspaat. 
Ter opheldering van de grootere vatbaarheid van arragoniet om zich chemisch 
om te zetten, zij op een verhandeling van H. w. poote gewezen, {Z. /. phys. Ch.^ 
XXXIII, 740). volgens welke arragoniet de meer labiele, kalkspaat de meer 
stabiele vorm is. Uit proeven over de betrekkelijke oplosbaarheid (bepaald uit 
de partiëele omzetting der beide mineralen met opgelost kaliumoxalaat) besloot 
deze, dat bij 25^, 49 = 7 en 59= C. de oplosbaarheid van arragoniet resp. 1,35; 
I, 36 en 1,24 maal grooter is dan dien van kalkspaat. [Chem. Centr.-Bl.^ 1901, 
II, 1128). R. s. TJ. M. 
V o L K E N K U N D E. 
Boemerangs in Galliê. — In zijn beroemd boek: Entwurf einer astronomischen 
Theorie der Sternschnuppen , blz. 13, spreekt SCHIaparelli over boemerangs en 
zegt, dat ISIDORUS hispalensis (bisschop van Sevilla, omstreeks 600 n. Chr.) van 
een soortgelijk wapen melding maakt. „Est genus Gallici teli , ex materia quam 
maxime lenta, quae jacta quidern non longe propter gravitatem evolat, sed quo 
pervenit, vi nimia perfringit: quod si ab artifice mittatur, rursus redit ad eum 
qui misit.” Dus: „er bestaat een soort van Gallische werpspies uit een zeer buig- 
zame stof, die, voortgeworpen, wegens haar zwaarte niet ver wegvliegt en met 
al te groot geweld neerkomend breekt, doch als zij behendig geworpen wordt tot 
den afzender terugkeert.” Isidori hispalensis, Origg. XVUI. 
’t Schijnt dus, dat de Galliëra (althans in later tijd: Caesar maakt er geen 
melding van) zich van een soortgelijk wapen bediend hebben als de oorspronke- 
lijke bewonere van Australië. R. s. TJ. M. 
