38 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Het gedroogde vergift wordt, ter beproeving, opgelost in een bepaalde hoeveel- 
heid zout water van 7 promille; hiervan bereidt men een nauwkeurig getitreerde 
oplossing van bijv. 1 op 100, waardoor de toxische dosis per kilogram levend 
dier kan worden vastgesteld : gewoonlijk is een dosis van een half milligram der 
oplossing van het vergift van een cobra voldoende om een konijn van twee 
kilogram in twee of drie uren na onderhuidsche inoculatie te dooden. 
Als de absoluut doodelijke dosis bekend is, kan men met die oplossing konijnen, 
honden, paarden, vaccineeren door ze verschillende dagen achtereen te injicieeren 
met zeer kleine doses, die op zichzelf niet in staat zijn zware verschijnselen te 
geven, en die men gaandeweg telkens voorzichtig verhoogt. 
Na korter of langer tijd — zestien maanden ongeveer voor paarden — kan 
men dan bij die dieren, zonder dat zij er ziek van worden, een tweehonderd- 
voudige vergiftige dosis inspuiten; men kan dan dus bij een op zoodanige wijze 
gevaccineerd paard een hoeveelheid vergift injiciëeren, voldoende om 200 niet 
gevaccineerde paarden te dooden. 
Deze paarden nu leveren het voorbehoed- en geneesmiddel tegen den slangen- 
beet; elke 2 of 3 weken kan men ze aderlaten, en daarbij telkens 6 a 8 liters 
bloed aftappen , welke 2 a 3 liters werkzaam serum opleveren. Na elke ader- 
lating moet het paard weder met verdund vergift worden ingespoten; het serum 
wordt eerst geprobeerd op konijnen , waarbij het in bepaalde gewichtsverhoudin- 
gen moet blijken preventief te zijn. 
In kleine fleschjes van 10 kubiekcentimeter afgeleverd, is het serum direkt 
klaar voor gebruik: men behoeft den door een slang gebetene slechts zoo spoedigst 
mogelijk 10 of 20 kubiekcentimeter onder de huid van den buik te injicieeren, 
met een groot model injectiespuit, zooals tegenwoordig bij diphtheritis ook ge- 
bruikt wordt. Wanneer alreeds, na 4 of 5 uren meestal, asphyxie is opgetre- 
den, laat het middel in den steek. a. s. 
Behandeling van kanker. — Van dek goot behandelt in de Medische Revue 
(II, 2) een en ander over het carcinoomvraagstuk. Beatson trachtte door weg- 
name van de ovaria eh toediening van schildklierextract genezing te verkrijgen 
bij kanker van dc borstklier (mamma); de uitkomst blijkt echter weinig bevre- 
digend , al moeten in sommige der anders hopelooze gevallen verbetering en ver- 
lenging van levensduur dankbaar worden genoemd. Loeffler raadt aan kanker- 
patiënten met malaria-plasmodiën in te enten, omdat op Noord-Borneo, een 
malarialand , geen carcinoom zou voorkomen , wat evenwel door breitenstein 
wordt in twijfel getrokken. Ook aan Italiaansche geneeskundigen, die op dit 
gebied veel ervaring kunnen hebben, is die wisselwerking nooit opgevallen. Merk- 
waardigei’wijze is het sterftecijfer voor kanker in Italië daar hoog, waar geen 
malaria voorkomt en omgekeerd, maar er zijn enkele getallen bij die niet in 
dit verband passen, terwijl het blijkt dat wanneer men de provinciën wederom 
