WETENSCHAPP15UJK liDBLAD. 
43 
hooge temp. in Cl. Srlïo gedraagt zich evenzoo tegenover de halogenen en 
e.a. Ca H 2 ontleedt het water heftig. 
Alle genoemde hydruren zijn zeer sterke reductie-middelen. [Compt, Rend. J, 
134, 18, 71 en 100). 
R. S. TJ. M. 
Verbindingen van goud met chloor. — Volgens F. meijer bestaan er slechts 
twee: AuClg en AuCl. Door goud in chloorwater op te lossen ontstaat het 
eerste, dat, bij aanwezigheid van Cl in overmate , volkomen oplost en bij afkoe- 
ling in wijnroode, hygroscopische kristallen kristalliseert. 
Bij circa 150° begint de dissociatie in Au Cl en CL. Het goudcloruur is grijs- 
groen en zijne dissociatie in de vrije elementen begint bij ± 170°. 
Meijer heeft den dissociatie-druk der twee chloriden bij verschillende tem- 
peraturen gemeten : uit de gevondene getallen kan men zien bij welke tempera- 
turen en drukkingen AuClg en AuCl respectievelijk verkrijgbaar zijn. {Compt. 
Rend. 133, 815). 
R. S. TJ. M. 
Nieuwe synthesen van het mierenzuur. — Aan de bekende synthesen van 
’t raierenzuur , waarvan de belangrijkste die van berthelot was, die in 1855 
vochtige bijtende potasch 70 u. lang verhitte op ’t waterbad, in met COg-gas 
gevulde kolven , waardoor ’t gas opgeslorpt werd : 
CO + KOH = H.CO.OK, 
heeft HENRI MOISSAN thans een sneller uitvoerbare toegevoegd. Laat men name- 
lijk over kaliumhydruur , dat in waterstofgas is afgekoeld, bij de gewone temp. 
een snellen stroom van COg gaan, dan volgt, onder donkerkleuring der massa, 
vorming van kaliumformiaat , als additieproduct : 
CO2 + KH = HCOgK. 
Dezelfde reactie lukt ook in een toegesmolten buis bij 225°. Bij lage tempera- 
turen geschiedt de absorptie niet. Zij begint eerst bij + 15°. Inplaats van kalium- 
kan ook natriumhydruur genomen worden. {Compt. Rend. 134, 261.) 
R. s. TJ. M. 
PLAN T KUNDE. 
>1 
Heksenbezems. — Deze eigenaardige misvormingen van de zilverspar , Abies 
pectinata, met hun heesterachtige, rechtopgroeiende takken, worden door Aecidium 
elatinum veroorzaakt en bewoond. Zij zijn het resultaat van besmettingen met 
sporen , waaruit deze bekerzwam ontstaat , maar de sporen , die zij in hare 
bekertjes voortbrengt , kunnen niet weer op de zilverspar ontkiemen en die be- 
smetten. Men vermoedde dus een generatie- wisseling , en zocht allerlei planten 
om de Uredo-generatie op te kweeken. Doch te vergeefs. Eerst onlangs is het 
