16 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
ijlsekten , terwijl de jongen uitsluitend met insekten worden gevoed. Daar de 
vink twee maal per jaar broedt, heeft hij alsdan veel aanleiding om zelf ook 
insekten te eten. 
De vink zoekt de insekten niet, zooals de zaden, alleen van den grond op; 
hij haalt ze ook van bladeren, knoppen en twijgen af. Volgens sommigen pikt 
hij vooral bij voorkeur aard vlooien op. Het meest eet hij verder bladluizen en 
kleine soorten van rupsen , zooals die van verschillende soorten van bladrollers 
alsmede spanrupsen ; toch eet hij ook grootere soorten van rupsen , zooals de 
gestreepte dennenrups [Trachea piniperda) , waaronder hij soms op groote schaal 
opruiming houdt. Verder vangt de vink, op de wijze der vliegenvangers , vliegende 
insekten, zooals muggen, vliegen en vlindersoorten, welke hij in de lucht met 
den snavel grijpt. 
Dat een vogel , die zoo velerlei soort van voedsel kan gebruiken , en die , 
wat zijn voedsel betreft, een zeer groot accornodatievermogen bezit, al naar 
omstandigheden voor akkerbouw, tuinbouw en houtteelt meer nuttig dan 
schadelijk of wel meer schadelijk dan nuttig kan zijn, spreekt wel van zelf. 
Alleen voor de ooftteelt kan men den vink gedurende het geheele jaar nuttig, 
of althans overheerschend nuttig, noemen. {Tydschr. over plantenziekten. . 0 -^). 
A. S. 
Schedel van monotremen en reptiliën. — sixta komt in een vergelijkende 
studie van monotremen- en reptiliënschedels tot het besluit, dat de schedels 
van Ornithorhynchus en Echidna naar hetzelfde Sauriërplan gebouwd zijn. Vooral 
aan den schedel van Ornithorhynchus zijn de Sauriërkenraerken duidelijk, welke 
aan dien van Echidna nog slechts te vinden zijn door vergelijking met Ornitho- 
rhynchxis. [zeitschr. f. Morph. u. Anthropol. 2, 323). 
A. S. 
Gewicht van Rana virescens. — donaldson en schoemakek vonden dat 
vrouwelijke exemplaren van Rana virescens grooter lichaamsgewicht hebben dan 
mannelijke. De laatsten wegen niet meer dan 50 gram, de wijfjes, zonder 
ovariën gewogen, tot 75 gram. Met de gewichtstoename neemt het gewicht 
van hersenen en ruggemerg af, en eveneens dat van de spieren der onderste 
extremiteiten. [Journ. of comparat. Neurol. 10. 109). 
A. S. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Ratten en Pest. — MARKL [Eeber die Bedeutuny der Ratten als Infektionstrayer 
bei der Rest und die Massnahmen zu ihrer Vertilguny , Oesterr. Sanitiitsw. 1901 , 37) 
wijst er op dat men reeds in vroegere tijden, toen de aetiologie van de pest 
nog duister was, wist dat aan een pest-epidemie bij menschen vaak een in het 
oog loopende sterfte van ratten voorafging. Tegenwoordig is het bekend, dat de 
