WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
59 
Hij beschrijft het zuiver jodium als volkomen zwart in vasten en vloeibaren 
staat, terwijl de damp geconc. intensief blauw, verdund paars is. Het zou nog 
niet smelten bij 113°, doch bij 115° reeds vloeibaar zijn en ’t kookpunt boven 
de 200® liggen. 
Ladenburg, die zich met een nieuwe bepaling van ’t atoomgewicht bezig 
houdt, bericht voorshands over een nieuwe wijze van zuivering, met name van 
het hardnekkig aanhangend chloor, waarvoor hem zelfs de methode van stas 
niet voldeed. 
Hij gaat uit van ’t bekende feit dat joodzilver in ammoniak veel slechter op- 
lost dan chloorzilver. ’t Verschil is zelfs veel grooter dan men aanneemt : volgens 
proeven in zijn laboratorium genomen zou AgI ongeveer 1000 maal minder op- 
lossen en zouden 100 dln. ammonia (S. G. 0.971) bij 16*^ C. daarvan slechts 
0.0045 dln. opnemen. 
Hij gaat uit van het zoogenoemd zuiver joodkalium van kahlbaum, dat nog 
0.07 pet. KCl bevat, slaat neer met AgNOg en schudt het neerslag van AgI, 
na filtreeren en afwasschen 24 uur lang , met geconc. ammoniak en wascht 
wederom af. 
Het joodzilver is dan volkomen zuiver, blijkens de constante verhouding waarin 
het nu in verdunde ammonia oplost. 
Uit dit joodzilver wordt het halogeen afgescheiden door behandeling in de 
kou met zuiver zink en zwavelzuur en ontleding van ’t gevormd joodzink met 
salpeterigzuur. Het afgescheiden jodium wordt met stoom gedistilleerd en boven 
chloorcalcium gedroogd. 
Evenals stas, noemt ladenburg het zuiver jodium iets zwarter en minder 
vluchtig dan ’t gewone. Het kookpunt (door stas onbegrijpelijk hoog opgegeven) 
vond hij 183°05 C. (gecorrig.) , terwijl ramsay en young in 1886: 184®35 C. 
vonden, doch naar ’t schijnt voor ongezuiverd jodium. 
Als smeltpunt vond L. 116f> en 116o2, gemiddeld 116ol. Regnault vond 118o6, 
stas 113o — 1150, RAMSAY en young 114o. Eindelijk werd het S. G., als ge- 
middelde van 3 proeven, bij 4o C. — 4.933 gevonden, door weging in uitge- 
kookt water. Gay lussac vond voor 17® C. ; 4.948. {Ber. D. Chem. Ges.^ XXXV, 
1256.) R. s. TJ. M. 
Nieuwe synthese van methaan. — Sabatier en senderens, wier proeven 
met nikkel, als katalytisch agens, vroeger zijn medegedeeld, (jaarg. 1901, Bij- 
blad, 59) hebben thans daarmede de synthese van methaan verricht. Laat men, 
bij temperaturen tusschen 250o en 300o C. , een mengsel van CO of COg met 
waterstof (de laatste in geringe overmate) over herleid nikkel strijken, dan 
wordt het oxyde gereduceerd en kwantitatief methaan gevormd. 
De beide reacties zijn exothermisch : die met CO begint bij 190o — 200o C. en 
verloopt glad bij 250», terwijl die met COg bij 230o aanvangt om af te loopen 
