GO 
vv r;i K.NSCH A itrli.) k bij rla d. 
hij 80()t\ Met tiikkel, «hit niet merkbiiar verandert, kan lang gebruikt worden. 
Deze synthese, eenvoudiger dan de bekende, is aan te bevelen als les-proef. 
{CowjuL Jitff/d., 13-J., 514.) u. S. TJ. M. 
P LAN T K II N I) E. 
Plotseling ontstaan van een nieuw orgaan Jn een plant. — Haberlandt 
heeft bij een javaansche liaan, Couocephalus oratm , beschreven hoe men eenvou- 
dig door het afsnijden van bepaalde gedeelten van een blad geheel nieuwe, 
vi-oeger niet voorhanden organen aan die plant kan doen ontstaan. De normale 
bladeren zijn in het bezit van waterporiën of emissariën , die het overtollige 
water laten uitvloeien. Neemt men nu deze weg of maakt men ze onbruikbaar , zoo 
ontstaan hier en daar op het blad nieuwe emissariën van geheel eigen structuur. 
Dit onderzoek is herhaald door COPELAND, die de feiten bevestigt, maar een 
andere verklaring geeft. Het beletten van het druppelen verhoogt volgens hem 
den vochtigheidstoestand in het blad en dit geeft aanleiding tot het ontstaan 
van kleine callus-gezwellen , evenals die op takken van wilgen, vlieren en zoovele 
andere gewassen in vochtige lucht ontstaan. Een nauwkeurig onderzoek der be- 
doelde secundaire emissariën, door haberlandt hydathoden genoemd, leerde dan 
ook een volledige overeenkomst met de genoemde organen van andere planten 
kennen. Dit is trouwens volkomen in overeenstemming met de onderzoekingen 
van SORAUER, MISS DALE en anderen, die allen er voor pleiten, dat niet door 
een kunstmatig ingrijpen ineens een orgaan van zoo ingewikkelden bouw kan 
ontstaan. {Botanie. Gazelle^ Vol. 38, April 1902.) D. V. 
De plaats der celkernen is meestal in het midden der cel, vooral tijdens den 
groei. Haberlandt heeft echter een aantal gevallen beschreven , waai*in bij localen 
groei der cellen, b.v. bij het ontstaan van uitstulpingen, de kern zich ter plaatse 
van die uitwassen bevond. Deze regel is echter niet zonder uitzonderingen en 
vooral de wortel haren voldoen daaraan niet. Cüpeland onderzocht nu de cel- 
kernen in de groote cellen van de ook bij ons algemeene Spirogyra crassa tijdens 
het ontstaan der uitstulpingen, die de buis moeten vormen waardoor heen de 
beide pi’otoplasten zullen copuleeren. In dit geval liggen de kernen wel niet, 
zooals anders bij Spirogyra., in het midden der cel , doch tegen den wand , maar juist 
tegenover de plaats waar de uitstulping ontstaat. Bij de copulatie vereenigen 
zich de kernen; vindt echter een cel geen andere om zich mede te vereenigen, 
zoo blijft de kern nog langen tijd van de uitstulping verwijderd , aan den tegen- 
overgestelden kant liggen. {BuU. Torrey Botanica! Club., March 1902.) D. v. 
Gasvacuolen bij een bacterie zijn tot tiu toe niet waargenomen. N. wille 
vond echter, bij het ondei’zoek van de zvvavelbacteriën uit het geslacht Beggiatoa 
en verwanten, dat de donkere stipjes, die men vooi- zwavel aanziet, niet altijd 
