WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
67 
Atoomgewicht van het selenium. — Tot dusverre geldt daarvoor de door 
PETTERSON en EKMAN in 1876 gevonden waarde: 79,08 als de vertrouwbaarste. 
In 1898 zijn evenwel hoogere uitkomsten verkregen door viCTOR lenher , te 
weten 79,329 en 79,285. 
JÜLIUS MEYER deelt thans de uitkomsten van een nieuw onderzoek mede. 
Evenals de genoemde voorgangers, ging hij uit van selenigzuurzilver , dat water- 
vrij kristalliseert en zich goed reinigen laat. Doch terwijl petterson en ekman 
door gloeien daaruit het zilver afscheidden , en dit wogen ^ en lenher het door 
overleiden van zoutzuur in de warmte in chloorzilver veranderde, is door meyer 
het zilverzout in cyankalium opgelost en het metaal daaruit electrolytisch neêr- 
geslagen. Daar het handels-cyankalium bij de electrolyse bruine vlokken afscheidt, 
bereidde hij dit zout door blauwzuur in zuivere bijtende kali te leiden. Om het zilver 
in samenhangende massa neêr te slaan, moest de stroom aanvankelijk slechts 
een geringe spanning (van 2,2 — 2,5 Volt) hebben: tegen ’t einde werd die ge- 
leidelijk tot 3 — 6 Volt verhoogd. De zilverafscheiding eischte 9 uur tijd, doch 
liet men den stroom daarna nog 3 — 5 uur doorgaan, ter meerdere zekerheid. Uit 
18 proeven werden de 5 best geslaagden uitgezocht. Deze gaven voor het atoom- 
gewicht van het selenium als maximum 79,28, als minimum 79,17. Gemiddeld 
79,21. {Ber. d. B, Chem. Ges., XXXV, 1591.) R. s. TJ. M. 
P L A. N T K U N D E. 
Nepaul-gerst. — Nuttelooze eigenschappen en organen beginnen hoe langer 
hoe meer de aandacht te trekken , nu zij als bezwaren tegen de selectieleer een 
grooter gewicht in de schaal gaan leggen dan vroeger. Als een voorbeeld hier- 
van beschrijft raciborski de kafjes van de Nepaul- of Lepel-gerst {Hordeum 
trifurcatum) , die in hun helmvormig omgebogen top een rudimentaire bloem dra- 
gen. Deze bloem is volkomen nutteloos, maakt zelden goed stuifmeel en hoogst 
zelden een rijp zaad , maar is meestal in meer of min onvolkomen toestand ont- 
wikkeld, nu eens alleen een celheuvel, dan het begin van den aanleg van meel- 
draden of steriele meeldraden, enz. vertoonend. Met dezen toestand gaat een 
bizondere neiging tot monstreuze vormingen gepaard , b.v. zes meeldraden in 
plaats van drie^ samengegroeide helmknoppen , overtollige stempels, enz. 
Even onder dezen kap dragen de kafjes zijdelingsche aanhangselen , die ook hoogst 
variabel zijn, nu eens kort en driehoekig, dan weer 2 — 3 Cm. lang, draad- of 
naaldvormig, maar week en slap en zijdelings uitstekend. Bij zeer krachtige ont- 
1 Deze methode gaf hun gemiddeld: 79,01. Voor nauwkeuriger hielden zij een tweede reeks 
van bepalingen , waarin het selenigzuur door SO 2 gereduceerd werd en het selenium als zoo- 
danig gewogen. Die laatste methode gaf 79,08, het thans aangenomen cijfer, waarvan pet- 
terson en EKMAN alleen de eerste decimaal voor zeker hielden. * 
