WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
71 
ANATOMIE. 
Schedelafwijking in verband met vaatvariatie. — Bolk vond aan twee schedels 
een zeer sterk naar achter uitpuilen van de squama van het occipitale, waar- 
door de bovenrand hiervan, vooral in de mediaanlijn, een eind achter den onder- 
rand van het parietale zich bevindt. Het hierdoor gevormde hiaat wordt aange- 
vuld door een groot aantal Wormiaansche beentjes. Hij neemt als vermoedelijke 
verklaring van deze deformatie aan, dat de arteria meningea media niet op de 
normale wijze ontstaan is uit de arteria maxillaris interna, maar uit de arteria 
ophthalmica: het foramen spinosum ontbrak en evenzoo dat deel van de impressie 
arteriae meningeae mediae, dat zich uitstrekt van het foramen spinosum tot 
aan den buitensten bovensten hoek van de fissura orbitalis superior, op welke 
plaats de vaatimpressies echter plotseling en duidelijk begonnen. Bij zulk een 
ontstaanswijze van de middelste hersenvliesslagader zijn de voedingsverhoudingen 
van het door deze arterie gespijsd onderdeel van het schedeldak ongunstiger ge- 
worden, vooral wanneer men in aanmerking neemt, dat tengevolge van het 
groot aantal kronkelingen, welke de bloedstroom in dit geval nemen moet om 
in de arteria meningea media te komen , de bloedsdrukking hierin zeer verlaagd 
zal worden. Het parietale, in het bizonder daarvan weer het achterste deel, 
verkeerde dus onder ongunstiger voedingsverhoudingen en kon in zijn ontwik- 
keling geen gelijken tred houden met het door andere bronnen gespijsde occipi- 
tale, waaruit de zeer typische dysharmonie tusschen de randen dezer beide skelet- 
deelen resulteerde. {T^dsckr, v. Geneesk.^ 24, 1416, 1902.) A. s. 
PALAEONTOLOGIE. 
f 
Mënschenskeletten uit het quaternaire tijdperk. — In de grot van Baoussé, 
Roussé bij Menton ,. welke in 1874 en 1875 reeds door riviÈre onderzocht 
werd, zijn bizonder moeilijke opgravingen gedaan, omdat de bodem uit verschei- 
dene lagen bestond , welke tot verschillende tijdperken behoorden : men heeft de 
lagen dus éen voor eén onderzocht. Gevonden werden de resten van een groot 
hert [cervus canadensis) en de holenhyena , palaeolithisch vaatwerk en bewerkte 
vuursteenen, alsmede vier menschelijke skeletten; het eerste op een diepte van 
1,90 M. , het tweede op een diepte van 7,05 M. en de twee anderen in een 
zelfde graf op een diepte van 7,75 M. , waaruit volgen zou dat, althans in som- 
mige gevallen, de quaternaire mensch zijne dooden begroef. De grootte van die 
twee laatste skeletten bedraagt 1,57 M, en 1,55 M. ; het bovenste deel van den 
schedel is fraai gevormd , doch de kaak is zeer prognatisch (vooruitstekend). [La 
Nature, 26/4 1902.) A. s. 
