WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
75 
hoeveelheid het furfurol verre overtreft, kan de suiker of ook de cellulose uit 
de boonen zijn. 
De phenolen , waarvan verscheidene aanwezig waren , doch in te geringe hoe- 
veelheden om een scheiding toe te laten, zouden volgens erdmann de antisep- 
tische eigenschappen verklaren, die men aan de dampen heeft waargenomen, bij 
het koffie branden vrijkomende. 
Over ’t ontstaan van het aroma geven de volgende proeven eenige opheldering. 
Verhit men gelijke gewichtsdeelen koffie-looizuur , rietsuiker en colfeine voor- 
zichtig in een reageerbuis tot bruinwording , dan neemt men duidelijk de geur 
van koffie waar. Suiker en coffeine alleen ontwikkelen zulk een reuk niet; suiker 
en koffie-looizuur alleen doen wel een branderige lucht ontstaan , die aan koffie 
herinnert, maar het fijne aroma ontstaat eerst na bijvoeging van coffeïne. {Ber. 
d. D, Chern. Ges., XXXV, 1846—1854). R. S. TJ. M. 
Bereiding van bijtende baryt uit zwaarspaath in den electrischen oven. — 
De gebruikelijke fabriekmatige verwerking van zwaarspaath bestaat in het ver- 
hitten met kool in een reverbère-oven , waardoor zwavelbaryum verkregen wordt 
als uitgangspunt voor bijtende baryt, chloorbaryum , enz. 
Aan den Niagara-val is, volgens de mededeeling van c.B. JACOBS, (NieuwYork) 
thans een voordeeliger manier in toepassing , bestaande in het gloeien in den elec- 
trischen oven van een mengsel van zwaarspaath en zwavelbaryum. Alle zwavel 
vervluchtigt als zwaveligzuur, terwijl het baryum als oxyde achterblijft: 
BaS + 3 BaS 04 = 4 BaO + 4 SOg. 
De omzetting is zoo volledig, dat er ter nauwernood 2 — 3 pet. van ’t baryum 
als sulfaat achterblijft, terwijl dat volgens de oudere methode 25 — 45 pet. be- 
draagt. 
De benoodigde electrische energie wordt aan den Niagara ontleend en de 
tegenwoordige productie bedraagt 60 ton per dag. [Revue Scientif., 10 Mai 1902). 
R. s. TJ. M. 
Bereiding van aromatische kwikverbindingen. — O. dimroth heeft een 
nieuwe , zeer algemeene methode gevonden ter verkrijging van genoemde lichamen. 
Hij vond , dat H uit de benzolkern gemakkelijk door de groep HgX (X — zuur- 
rest) vervangbaar is. Zoo geven b.v. benzol en mercuri-acetaat door verhitting 
op 110 — 120° phenylmercuri -acetaat: 
CgHg + Hg(C02CH3)2 C6H3.Hg.C02CH3 + CH3.CO,H. 
Op dergelijke wijze gedragen zich: toluol, naphtaline, phenol, aniline, benzoë- 
zuur, nitrobenzol, enz. Een opmerkelijke bijzonderheid daarbij is, dat het kwik 
steeds op de ortho- of para-plaats komt en nooit op de meta. Dat dit gebeurt 
met toluol, phenol, aniline is trouwens volgens den bekenden regel, maar 
niet dat bij het mercureeren van nitrobenzol en benzoëzuur het kwik de ortho- 
plaats ten opzichte der nitro- en carboxyl-groep zou bezetten. 
