WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
77 
kregen, die duidelijk voor de juistheid der stelling pleiten. Formaldehyde kan 
aangetoond worden in groene plantendeelen , die vrij aan het licht leven, maar 
niet in zwammen , niet in groene deelen die in het donker groeien en evenmin 
in groene planten, die in een koolzuur-vrije omgeving aan het licht worden 
blootgesteld. {Archiv. italiennes de biologie^ T. XXXV, Fase. 1, p. 151.) d. v. 
Tweekernige cellen der Hymenomyceten. — De cellen, door wier deelingen 
ten slotte de basidien ontstaan, bevatten twee kernen, die zich bij elke celdeeling 
naast en onafhankelijk van elkander deelen. In het jonge basidium , tijdens het 
begin van den aanleg der steeltjes, waarop later de sporen zullen ontstaan, copu- 
leeren deze twee cellen en na de copulatie deelt zich de nieuwe kern eerst in 
twee, dan in ' vier dochtercellen. Van deze begeeft zich er één naar elke spore. 
In dit opzicht komen dus de Basidiumyceten met die soorten van Aecidiosporeeën 
overeen , waar ook een kern-copulatie aan de productie der sporen voorafgaat. 
R. A. HARPËR heeft deze verschijnselen in het bijzonder bij een soort van Hypoch/ms 
onderzocht, die op rottend hout groeit en door haar eenvoudigen bouw een 
uiterst geschikt materiaal voor dit onderzoek is. De voorwerpen werden met plem- 
ming’s en merkel’s oplossingen gefixeerd en gekleurd met saffranine en gentiana- 
violet-oranje [Botan. Uozette, Jan. 1902). D. V. 
Bevruchting van Zamia. — Bloeiende kegels van Zamia ftoridana en Z. pumila, 
de beide in Florida inheemsche soorten van sagoboomen , kunnen levend naar 
Washington en dus ook naar de meeste steden van Noord-Amerika verzonden 
worden , zonder voor het fijnste microscopisch onderzoek ongeschikt te worden. 
Men behoeft slechts de datums te weten , waarop de verschillende belangrijke 
stadiën dezer ontwikkeling intreden, om een volledig demonstratie-materiaal te 
kunnen verkrijgen. Deze datums worden door Webber in eene verhandeling over 
de Spermatogenesis van Zamia opgegeven. 
In de vrouwelijke kegels komt het stuifmeel door den wind en bereikt de 
micropyle der zaden, waar het op een druppel vocht blijft hangen. Later wordt 
deze druppel ingetrokken en zoo het stuifmeel door de micropyle naar de stuif- 
meelkamer gebracht, waar het ontkiemt. De buizen groeien dan als bij Ginkgo^ 
de top, die de moedercel der spermatozoïden bevat, hangt vrij boven de archegoniën 
in een met vocht gevulde ruimte. Zijn de spermatozoïden rijp, dan treden zij 
uit en zwemmen naar de eicellen. Men kan ze met de loupe gemakkelijk in 
hunne bewegingen volgen. 
Sommige schrijvers hebben aangenomen dat de trilharen der spermatozoïden 
uit de centrosomen hunner celkernen ontstaan. Aan de groote spermatozoën van 
Zamia kan men duidelijk zien dat dit niet het geval is ; de trilharen ontstaan 
uit de buitenlaag. Er zijn trouwens in het geheel geen centrosomen aanwezig, 
ook niet in de kiem of tijdens de verdere ontwikkeling {V. S. Department of 
agriculture, Buil. No. 2, Dec. 1901.) D. V. 
