80 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
brengen zij in verband met de gewoonte die de melkers in sommige streken van 
Engeland hebben , om vóór het melken in de handen te spuwen. {Journal of 
Hygiene , 2. 2.) A. S. 
VOLKENKUNDE. 
Uitsterven van Indianen In Canada. — Hoewel het Canadeesche goevernement 
zooveel mogelijk zorg di*aagt om het i^as der Indianen te conserveeren , gaat hun 
aantal aanhoudend achteruit en zullen zij waai*schijnlijk aan het eind dezer 
eeuw daar niet meer bestaan. Er zijn acht stammen van Indianen in Canada : 
de Abenakis, de Algonquinen, de Amaleciten, de Huronen, de Irokeezen, de 
Micmacs, de Montagneozen en de Bersinis; in het geheel 6519 pei*sonen. Zij leven 
van jacht en visschenj , vervoeren houtvlotten, vervaai*digen kolven en raketten; 
enkelen verbouwen aardappelen en haver. Het meerendeel is katholiek. Vooral 
bij de Micmacs is de kinderaterfte en het aantal slachtoffera van tering groot. 
[La Nature^ 26, 4, 02). A. S. 
VERSCHEIDENHEDEN. 
Waardevermindering van het zilver. — Volgens de nasporingen vanp. leroy- 
BEAULIEU is de totale productie van alle zilvermijnen, die in 1872 nog niet ten 
volle 57 miljoen Eng. ons bedroeg, in 1881: 81,3, en in 1891: 138,0, thans 
(1901) gestegen tot 175,7 miljoen. 
De zilvermarkt heeft de grootste moeite om deze reusachtige hoeveelheid op 
te nemen, in weerwil dat de prijs, die in ’t midden der 19de eeuw ƒ 100 per 
kilo 6jn bedroeg, tot omtrent / 40 gedaald is. 
’t Laatste onder de beschaafde landen dat nog zilver aanmuntte, behalve voor 
pasgeld, was Spanje, dat er nu ook wijselijk meê opgehouden is. 
Wat de afzet thans zeer drukt, zijn de nog na werkende troebelen in China, 
vroeger een der voornaamste zilvertrekkende landen. 
Leroy-beaulieü verwacht dat mettertijd Africa veel zilver zal opnemen. Het 
industrieel gebruik is toenemende; de hoeveelheid zilver, waarvan in Frankrijk 
de rechten op de waarborg betaald werd, bedroeg in 1900: 134.209 kilo, tegen 
72.054 kilo in 1876. Dat is iets, maar te weinig om veel invloed op de zilver- 
prijzen te hebben; doch de hooge rachten op verwerkt zilver (20 fi*s. per kilo, 
of ongeveer 23 pet. van de waarde) houdt het industrieel gebruik tegen. 
Voorapelling is moeilijk, doch ingeval in de toekomst Azië en Africa meer 
zilver betrekken, ’t gebruik in de nijverheid iets meer toeneemt en de productie 
beperkt wordt, althans niet al te veel meer klimt, dan verwacht leroy-beaulieü 
geen verdere daling, dan tot omstreeks van den prijs die van 1800 — 1873 stationair 
was, d i. dus tot / 33 per kilo. {Rev. Scieniif., 24 Mai 1902). R. S. TJ. M. 
