WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERRENKUNDE. 
De omwentelingstijden der buiten planeten. — In de Comptes rendus der 
Parijsche Academie van Wetenschappen van 28 Juli 1.1. deelt de heer deslandres 
de resultaten mede van zijn streven, om door middel van de op doppler’s 
principe gegronde, spectroscopische methode de omwentelingstijden der buiten- 
planeten te bepalen. 
Deze methode, die uitvoerig is beschreven in Comptes rendus ^ Vol. CXX,p. 417, 
is gegrond , dus op de tegenovergestelde verplaatsing van de beide uiteinden van de 
aequatoriale middellijn der planeet ten opzichte van den waarnemer. Deze doet 
deze middellijn hellend zien ten opzichte van hare werkelijke richting en 
geeft, in het spectrum, aan de gansche planeet de gedaante van een ellips, 
wier groote as die hellende richting heeft. De grootte dier helling bepaalt de 
snelheid van de wenteling, de zijde waarnaar de as helt hare richting. 
Voor Jupiter leidden de waarnemingen van deslandres tot eene snelheid van 
48 K.M., terwijl de waarnemingen betreffende üranus reeds hebben aangetoond 
dat de wenteling dier planeet een richting heeft tegenovergesteld aan die , waarin 
de overige groote planeten draaien. v. d. v. 
Vulkanische werkingen op aarde in verband met de maan. — Het Engelsche 
weekblad Nature geeft een uittreksel van een mededeeling in Circular 49 van de 
Wolsingham Observations ^ volgens welke er verband zou bestaan tusschen onze 
vulkanische uitbarstingen en aardbevingen en den onderlingen stand van aarde 
en maan. 
De heer T. E. espin namelijk heeft al de gegevens aangaande genoemde aardsche 
verschijnselen , die hij heeft kunnen bijeenbrengen , gerangschikt en in kaart ge- 
bracht en leidt daaruit af dat zij wijzen op een periode van tusschen de acht 
en negen jaar; eene periode, die overeenkomt met die van den omloop van het 
perigeum der maan. Daarenboven blijkt het dat de maxima van vulkanische 
11 
