WETENSCHAPPELL1K BIJBLAD. 
85 
tropische kromming aan den voet van dit orgaan intreedt. {Forschungen auf dem 
Gebiste der Landwirtschaft. Frauenfeld.) D. V. 
Werking van koper op bladeren. — Sedert frank en krüger leerden, dat 
planten, die met bouillie Bordelaise besproeid waren , in hun weefsels niet zooveel 
koper bevatten dat dit spectroscopisch of electrolytisch kon worden aangetoond, 
neemt men algemeen aan , dat de Bordeaux’sche pap niet in de bladeren binnen- 
dringt en dus voor deze geheel onschadelijk is. Ook bevat de pap het koper- 
oxyde in onopgelosten en nagenoeg onoplosbaren toestand, zoodat de kans buiten- 
gesloten is, dat eenigszins aanmerkelijke hoeveelheden zouden opgenomen worden. 
Toch berust de beschermende werking klaarblijkelijk op een allengs oplossen der 
koperverbinding en dit schijnt door de kalk bevorderd te worden. Het blijft dus 
mogelijk dat bepaalde bladeren door de pap rechtstreeks beschadigd worden; 
en in een uitvoerig onderzoek ^an s. M. bain te Tennessee, over de werking der 
pap op perzikboomen , zijn allerlei verschijnselen aan het licht gekomen, die er 
op wijzen dat de bladeren dezer boomen voor koper-pap veel gevoeliger zijn, dan 
die van andere planten, met name dan die van den -wingerd. 
De schrijver wijst er tevens op dat sterke en zwakke mengsels der Bordeaux’sche 
pap, b V. 1 pet. en 2 pet., onderling niet in gehalte aan opgeloste koperverbin- 
ding verschillen, daar alle koper in neêrgeslagen toestand aanwezig behoort te 
zijn , maar dat toch de grootere hoeveelheid van dit laatste een sneller oplossen , 
en dus een krachtiger werking kan teweeg brengen. {Buil. Agric. Exp. Station, 
Tennessee, 1902, Vol. XV, N”. 2). d. v. 
Afzonderlijke weefselcellen kan men uit verschillende planten in voedings- 
oplossingen kweeken. Zij blijven dan, als de keus der oplossing een goede is, 
dagen en weken lang in leven en kunnen daarbij, zoo zij bladgroen bezitten, 
voortgaan met in het licht organisch voedsel te maken, daarmede haren turgor 
verhoogen en niet onaanzienlijk in grootte toenemen. Haberlandt, die deze 
proeven deed, gebruikte bij voorkeur de groene weefselcellen uit de bladeren in 
de bloeiwijze van Lamium purpureum\ zij toonden zich bizonder doelmatig. Doch 
ook andere cellen groeien na isoleering aanzienlijk. Zoo b.v. die der haren op 
de meeldraden van Tradescantia virginica , die tot dubbele grootte aanzwellen 
kunnen. 
•I 
Ook de celwanden nemen in dikte toe. De osmotische spanning nam bij Lamium, 
bij eene cultuur in 1 — 3 pet. suikeroplossing, van 10,5 tot 17,5 atmospheren toe. 
Maar de cellen worden allengs zwakker en gaan vroeger of later een wissen 
dood tegemoet, zonder ooit in staat te zijn tot kern- of celdeeling over te gaan. 
Maar misschien zou dit ondei* andere cultuurvoorwaarden toch nog wel te be- 
reiken zijn. {Sitzuugsber . d. k. Alcad. d. IHss. IFien. , Bd. XCL , Febi#. 1902). 
D. V. 
