LAUWERKRANS. 
Zanggodinnen en Vcldnimfcn t'Zjamen. 
Men roem eeuw in eeuw uit uw groote kundigheeden 
O MUNTING! groot van Naam! die 't al naer grond van reeden, 
En wijze ervarenis , aan 's waerelds oog betoogt 
Wat overfchoone Ichac van onwaardeerbre fchatten , 
Natuur komt in haar fchoot en rijke grond te vatten : 
Uw lof zij eeuwiglijk aan 't Stargewelf verhoogt ! 
De Nijd mag uw gebeente en zwarte lijkbus knagen: 
Wij zullen fteeds uw lof ter lucht en hemel dragen j 
Uw Boek vereeuwigt u bij 't komende geflacht : 
Natuur die u zoo mild haar gaven toe cjuam deelcn , 
Wiers boom- en bloemgewas gij zoo wel aan kond teelen , 
Maak dat uw naam van 't Ooft' tot 't Wellen word gedacht ! 
De Scheld- jlad pronkt door recht met zoo veel Schilders beelden, 
Die 't weelig Hofgewas op hun paneelen teelden , 
Door verf en konftpenfeel zoo krachtig aangeleid, 
Dat 't fchijnt of Schilders hand en konft Natuur braveerde , 
De bloemen in haar blos en loof zoo net fchakeerde , 
Dat 't leeven door haar zwier de prijs als wierd onizeid. 
Gij prijkt HANDWERPEN met uw Bofchaart , Aaljl ca Zegers , 
Met pander Ajl en als met Bloeme-Schilders leegers , 
Die 't toppunt van de konft bereikten door hun handt : 
Terwijl dat Utrechts kruin met uw de Heem mag praaien, 
Mignon , "wiens fchoon penfeel kon Meefters roem ophalen , 
En Withoos 't Schilderveld aan de Eem met kruid beplant. 
Met 't pronk van 't Jufferfchap, door geeft, met konft befchonken, 
De Schilderfle Oojlermjh , ftaat Hollands Tuin te pronken, 
En zoo veel Helden in Apelles School volleert : 
Men roem vrij hemelhoog hun groote Schildergaven ! 
Doch dat bootzeerzelslof niet voor Natuur mag draven , 
Of 't Beeld op 't hoog Altaar voor 't leeven word gee'ert. 
Die groote Meefters zijn ons Bouwheer veel verfchuldigd , 
Hij heeft met recht verdiend te worden ingehuldigd 
Voor Hoofdaancjueeker van hun beeldzels vafte doel : 
't Was MUNTINGS vlijt en zorg die bloem en roozen teelde, 
Waar na dat Schilders hand en trek zoo geeftig (peelde : 
Zet , Konftenaars , dien Man ter hooglter gloryftoel .' 
Daar ziet men de Godinnen fcheijen , 
Verlaten met haar Itoct de rcijen 
Der Nimfen , vrolijk aan den dans : 
Gedankt zijc gij , o hcmelfchimmen ! 
Die MUNTINGS lof zoo (teil deed' klimmen, 
Ter lucht en hoogde hemeltrans. 
Wij willen u ook w ierook rooken , 
De Veldaltaaren ifaag doen fmooken , 
Met gommen van den Arabier , 
Ter dank aan u en Fcbus Lier. 
En u , o dartle Veldgodinnen ! 
Die meenig harders hert kond winnen , 
Zij eeuwiglijk ook dank gezeid , 
Dat gij met heldre toon en keelen , 
Zoo wel tot MUNTINGS lof kond queelen, 
's Mans roem hebt naer verdient!: verbreid. 
Gaat zomwijl noch zijn Hof bezoeken ; 
Die hier ten toon prijkt in zi|n Boeken , 
Door Print en Letters afgemaald, 
Daar 't keurig oog als in verdwaald. 
Hoe 
