LAUWERKRANS. 
Te zingen , als om ftrijd , de nooit verwelkbre roem 
Des Mans , die zoo wel fchreef van 't reelen der Lauwrieren j 
Die eeuwiglijk de kruin des Zanggods rijk verderen , 
Op dat men hem het puik der Lauwercpeekers noem. 
Rei van Veldnimfen. 
De Bloemgodin cjuam ons op haar Banketten nooden , 
'k Heb , zei ze , Nimfen u te zamen op ontboden , 
Op dat gij MUNTINGS Hof met mij befchouwen zoud i 
Zie met wat noeftigheit hij bloem- en kruiden teelde , 
Dat nimmer telg ot blos verejuijnde of treurig queelde j 
Ik heb mijn gantfche groei en bloei hem aanbetrouwd. 
Rei van Zanggodinnen. 
■ O 
De Graangodin , die ons aan Pindus vóet ontmoette , 
En ons met heulche zwier , haar buigende , begroette , 
Vroeg Zangheldinnen wat beoogt gij op dees' tocht ! 
Wij zeiden om des Mans gedachtenis te vieren , 
Die uwe Bouwers zoo ter rechter baan kon ftieren ; 
Die heb ik , zei ze , lang van God Apol verzocht : 
Wilt, voer ze voort , voor mij mijn dankbaarheid en plichten 
Aan 't overfchot van dees' mijn Bouwheer ook verrichten , 
Hij heeft ftaag onvermoeid voor mijn gewin gewaakt : 
Hoe vlijtig ging hij fteeds door mijne velden waaren ! 
Hoe floeg hij 't Kooren gaa om 't voor verderf te fpaaren .' 
Prijft eeuwig die zoo trouw heeft in mijn dienft geblaakt. 
Rei van Vcldnimfen. 
't Is MUNTING , kunftig Artz doorzult in kruidenkennis, 
Die zoo nauw 't veldgewas behoedde voor de fchennis 
Van 't fnoode wormgediert' , tot zijn behouwd en groei : 
Die zoo veel duizenden van overlchoone Planten , 
En Bijgcwaflen , hem uit alle wereldskanten 
Gezonden , houden kon in haarc kracht en bloei. 
Die luchtftreeks erfgebrek van Neérlands koude landen , 
Voor 't kruid dat word geteeld door Febus hittig branden 
Zoo konftiglijk vergoed' door vuur en ovenskrachr : 
Die zoo voor 't eêlft Gewas de lucht en grond fchakeerde, 
Dat niets verflenfchte noch ooit in zijn grond verteerde , 
Maar ftaag tot volle rijpte en wafdom wierd gebragt. 
Rei van Zanggodinnen. 
O Veftaas grootfte Zoon , vol trouw voor uwe Moeder ! 
Die haar , door vlijt en zorg, fteeds ftrekte tot een hoeder, 
Hoe hebt gij nacht en dag haar Vruchten opgepaft ! 
De wortels , ftammen en de takken gaa geflagen ! 
Der fpruiten die zij tecld en in haar fchoot komt dragen ? 
Zoo 't in zijn eerfte fcheut , en volle grootheit waft. 
