4G 
AVAATIOM ZINGEN DE VOGELS? 
een naburig mannetje de grenzen, dan wordt hij terstond door den 
rechtmatigen eigenaar verjaagd en als hij niet goedschiks vertrekt 
ontstaat er een hevig gevecht. Wellicht speelt minnenijd, altijd 
onbewust, hierbij ook een min of meer belangrijke rol. Daar de 
vogels niet werken kunnen met art. 361 W. v. Strafr. en met bordjes 
met » verboden toegang”, moeten zij op een andere manier hun 
bezitrecht aankondigen en handhaven. Daartoe gaan zij op de hoogste 
takken in hun gebied eenige keeren daags zitten zingen. Voor alle 
buren is dat een duidelijke kennisgeving, dat zij daar vandaan hebben 
te blijven , als zij niet in onzachte botsing willen komen met den 
rechtmatigen eigenaar. De vogelaar maakt bij het vinken misbruik 
van dit, wel onbewuste maar zeer sterk ontwikkelde, rechtsgevoel, 
van het naijverig gevoelde bezitrecht op het wijfje en op het jacht- 
gebied. Hij zet een opgezet mannetje bij het net of tusschen de 
lijmgardjes, die den verontwaardigden vogel moeten vangen en heeft 
een goed slaanden vink bij zich in een kooitje. Zelfs vogels, die 
zich anders op den grond ophouden , zooals nachtegalen , ziet men 
dit doen. Gooit men een bal of een ander voorwerp naar den vogel , 
dan schiet hij niet weg maar on middellijk naar beneden. Daar alleen 
voelt hij zich veilig ; en het opzoeken van een verheven zitplaats , 
waar hij goed van alle kanten te zien en te hooren is , was een 
buitengewone maatregel , met een bizonder doel. 
Het is zeer moeilpk, zoo niet onmogelijk, om het gezang der 
vogels weer te geven. Vele waarnemers hebben zich daarvoor afge- 
sloofd ; zij gaven óf noten óf zij trachtten door woorden den indruk 
weer te geven , dien zij er van kregen. Nu is de wildzang van de 
groote meerderheid zoo eigenaardig en kenmerkend , dat het niet bi- 
zonder veel opmerkingsgave, zelfs geen muzikaal gehoor eischt om 
hem te onthouden en de vogels daaraan te herkennen. De oor- 
zaak van de moeielijkheid om hem weêr te geven zit vooreerst hierin 
dat een hoofdkenmerk, de klank, zich eenvoudig niet laat reprodu- 
ceeren of nabootsen, althans niet met geschreven teekens. Voorts 
bestaat zulk een slag of lied alleen uit klinkers ; wij verbeelden ons 
wel de k van een koekoek en de s of ts van een mees te hooren , 
maar als we ons van de eenmaal verkregen opvatting vry maken en 
goed toeluisteren merken wij , dat dit verbeelding is en dat wij niets 
vernemen dan den oe- en den eeklank. 
Een voorbeeld moge mijn bedoeling toelichten. 
