DE INDISCHE TAPIR OE SCHABRAK-TAPIR 
(Tapinis indicus , temm. — Tapirus malajanus , iioiisr.) 
DOOll 
J. HENDRIK VAN BALEN. 
»De Indische Tapir onderscheidt zich”, aldus bkehm , »van zijne 
verwanten door aanzienlijke grootte en door zijn betrekkelijk slan- 
ken lichaamsbouw ; van den kop is het aangezichtsgedeelte dunner , 
de schedel meer gewelfd ; de slurf is forscher en langer , de pooten 
zyn krachtiger, de manen ontbreken, ook de kleur is anders. Voor- 
al de bouw van de slurf is, naar het mij voorkomt, belangryk voor 
het herkennen van dit dier. Terwijl deze bij de Amerikaansche tapirs 
duidelijk te onderscheiden is van den snuit en door zijn afgeronden 
vorm op een buis gelijkt , gaat de bovenste helft van den snuit bij 
den schabrak-tapir onmerkbaar in de slurf over en gelijkt deze 
op de dwarse doorsnede veel op de slurf van den olifant ; zij is 
n. 1. aan de bovenzijde afgerond, aan de onderzijde recht afgesneden.” 
»Zeer eigenaardig is de kleur van het hoogst gelijkmatige baar- 
kleed. Bij de zuiver donker zwarte (op de matte tint van caoutchouc 
gelijkende) grondkleur steekt de grijsachtig witte , duidelijk begrens- 
de schabrak, sterk af.” Deze bestaat uit één groote vlek en omvat 
de geheele achterhelft van den rug tot ver naar den buik toe, waar- 
door het schijnt alsof er een kleed over het dier geworpen is. De 
afgeronde ooren hebben een witten zoom. Volgens nauwkeurige metin- 
gen aan een volwassen wijfje bedroeg , volgens brehm , de lengte 
2.5 M. , met inbegrip van het 8 cM. lange staartstompje , bij 1 M. 
schouder- en 1.05 M. kruishoogte. Een hierna vermeld voorwerp, 
door MOHNiKE gemeten , was 7 voet 9 duim lang , schouderhoogte 
3 voet 1^/2 duim. 
De Indische Tapir komt voor op Sumatra en Borneo. Bock be- 
