EN PARING DER VARIËTEITEN. 
73 
thümlichkeiten derselben sich nicht gegenseitig stützen , und die 
wahrscheinliche Folge wird sein , dasz sie dann ganz ausfallen und der 
alte Typus wiederkehrt.” 
Prof. AUGUST WEisMANN (Freiburg) zegt in zijn »Vortrage über 
Descendenz-theorie (1902), II« Band, bladz. 62: » Die Rückschlage der 
»Tauben-Kassen auf ihre wilde Stamraart erfolgt niemals bei reiner 
»Züchtung einer Rasse, sondern immer nur, wenn zwei oder mehrere 
» Rassen wiederholt mit einander gekreuzt werden. Aber auch dann 
»keineswegs immer, sondern nur dann und wann.” 
Ik ben zeer benieuwd wat mij zal worden geantwoord op mijne 
dezer dagen gedane mededeeling betreffende de gevolgen van paring 
van bruine met gele kanaries. 
Uit de paring toch van deze vogels, van hetzelfde ras zelfs, zien we 
niet »dann und wann” en ook niet bij » wiederholte” paring, maar 
bij het eerste het beste broedsel de groene veeren — en niet weinige — 
van den wilden stamvader voor den dag komen. Het is dunkt mij 
niet aan te nemen dat dit tengevolge van kleurenmenging en opeen- 
hooping van bruin pigment kan zijn en dat we dit wel degelyk aan 
terugslag moeten toeschrijven. Maar dan blijft het voor mij een 
raadsel, voor zoover ik als leek Professor weismann^s verklaringen 
'over de afstammingstheorie kan volgen , hoe de tot een minimum 
herleide krachten van de voor 350 — 400 jaren ingevoerde stam- 
ouders bij dergelijke paring dikwijls de geheele kleur beheerschen. 
De kleur der variëteiten is nieuw en derhalve niet zoo krachtig. 
Dit wordt dan ook gerekend de oorzaak te zijn dat bastaardkana* 
ries als regel het meeste op den wilden vogel gelijken. 
G. TH. KLATT schrjjft in zijn dissertatie »üeber den Bastard von 
Stieglitz und Kanarienvogel” (1901) : »Dieser Einflusz des Stieglitzes 
könnte daher rühren , dasz der Stieglitz als die in ihren Eigenschaften 
seit vielen Generationen gefestigte Form ein üeberge wicht über die 
verhaltnismassig junge Form des Kanarien vogels hütte.” 
Zijn de variëteiten eerst sinds kort ontstaan dan zal bij paring 
daarvan de terugslag natuurlijk nog duidelijker blijken. Het bekende 
Engelsche ornithologische blad Gage Birds bevatte onlangs het navol- 
gende bericht, dat als bewijs daarvoor moge dienen. 
»Een mijner kennissen had eens eenipaar albino-spreeuwen, waarvan 
»het mannetje zuiver wit was en het vrouwtje kaneelkleurig. Het 
» waren zeer mooie vogels en buitengewoon mak. Zij bouwden hun 
»nest in de volière, niet in een nesthokje maar in een heester en 
