WAAllOM ZINGEN DE VOGELS? 
41 
geven, vaak zoo volkomen en bedriegelijk , dat ervaren waarnemers 
er door beet genomen worden. Keauton vertelt ons daarvan het vol- 
gende staaltje: »Jaren geleden deed ik met mijn broeder een tocht 
over de Hebriden om vogelnesten te fotografeeren. Wij zochten 
vooral naar een nest met eieren van den Tureluur (Totanus totanus). 
Wij liepen over een bizonder kale, rotsachtige plek en stonden in 
eens voor een klein »loch”, aan den kant waarvan wij even gingen 
zitten rusten. Daar hoorden wij heel gauw het zachte , kweelende 
»tuie, tuie ie ie” van den vogel, dien we zochten. Met mijn kijker 
onderzocht ik nauwkeurig den heelen oever van het meertje aan onze 
voeten, maar te vergeefs. Weer klonk dezelfde toon en met verdub- 
belde nauwkeurigheid bleef ik zoeken , tot op eens mijn broeder mij 
hartelijk uitlachte. Het geluid kwam heelemaal niet van een tureluur 
maar van een spreeuw , die kort bij ons op een rotsblok zat.” 
Het spotvogeltje bootst tonen na van spreeuwen , vinken en zwa- 
luwen ; roodborstjes hoort men niet zelden hun helder klinkend liedje 
vermengen met tonen van andere vogels en zelfs musschen kunnen 
soms zulke ongewone geluiden maken , dat zij ons geheel in de 
war brengen. 
Haecker maakt naar aanleiding van dit verschijnsel een opmerking , 
die voor ons onderwerp niet van belang ontbloot is. 
»Het feit” zegt hij, »dat onder deze imitatoren vogels voorkomen, 
die tot geheel verschillende afdeelingen behooren, schijnt mp aan te 
duiden dat de zeer groote verschillen in den bouw van het stem- 
orgaan en vooral van de daaraan voorkomende spieren , bij het ver- 
mogen om te zingen een betrekkelijk minder belangrijke rol spelen 
dan het verschil in verstandelijken aanleg en in leerzaamheid. Hier- 
voor komt dan bij het overgeërfd zinginstinkt, dat als het ware den 
grondslag vormt van den , voor de soort kenmerkenden , wildzang , 
het vermogen om dien wildzang door aanleeren en door oefening te 
volmaken. Dit vermogen hangt dan af van de mate, waarin de soort 
nieuwe associaties kan vormen en ervaringen opdoen. Het hangt 
dan samen met de algemeene levenstoestanden , waaronder de soort 
bestaat.” 
Is deze, niet bizonder helder uitgedrukte, meening juist, dan 
volgt daaruit dat bp de vogels het verstand een bijna even groote 
rol speelt als het aangeboren instinkt ; want wat hier van den zang 
gezegd wordt geldt natuurlijk ook voor andere levensuitingen. 
Dit kan ons ook tot wegwijzer dienen om te komen tot een 'phy- 
