40 
WAAROM ZINGEN UE VOGELS? 
loosd. De beste van alle bekende waarnemers van vogels in de natuur , 
de oude Naumann , wijst er al op dat oude nachtegalen veel mooier 
zingen dan jonge. Daar waar deze vogels goed beschermd worden 
tegen katten en andere twee- en vierbeenige roofdieren , zingen zij 
zuiverder en sterker , melodieuser dan elders , omdat zij daar veel 
ouder worden. In zulke streken wordt het lied zuiver bewaard en 
voortdurend veredeld. In streken daarentegen , waar de vogels niet 
oud worden , moet hun lied verbasteren en minderwaardig worden. 
Op dit gebied ontmoeten wij in de natuur een zeer eigenaardig 
verschynsel. Een aantal zangvogels, uit verschillende families, hebben 
geen eigen wildzang maar bootsen dien van andere soorten na , of 
zij vermengen hun eigen lied met brokstukken uit dat van andere 
vogels, waarmeG zij samenwonen. Als lijsters, spreeuwen , goudvinken 
en kanarievogels een deuntje , dat hun voorgespeeld of voorgelloten 
wordt , nazingen , is dit een uiting van de zucht tot nabootsing , 
die ook papegaaien en verschillende soorten van kraaien tot praten 
brengt. Maar zeer veel vogels doen het ook in de vrije natuur en 
dan laat zich de beteekenis van die vreemde gewoonte niet zoo ge- 
makkelijk aangeven. 
Om ons te bepalen tot leden van onze vogelwereld noem ik hier ^ 
als de best bekende soorten: verschillende soorten van Klauwieren 
(Lanius) , den spreeuw, de zanglijster (Turdus musicus), den Bosch- 
rietzanger (Acrocephalus palustris), het Roodborstje (Erithacus rubecula), 
het Spotvogeltje (Hypolais hypolais) , het Zwartkopje (Sylvia atrica- 
pilla), de Huismusch (Passer domesticus) , e. a. 
Van den grauwen Klauwier (Lanius excubitor) tracht men het ver- 
schijnsel te verklaren door te veronderstellen , dat deze bloeddorstige 
roover de gerechtvaardigde vrees bij zijn slachtoffers in slaap sust 
door brokstukken uit hun liedje te neurieën. Zijn eigen gezang , dat 
hy in den paartijd laat hooren , is alles behalve welluidend. 
De meest volleerde imitator of recitator , zooals de ornithologen zulke 
vogels noemen , is de Boschrietzanger. Hij werkt niet stelselloos en 
ongelijkmatig enkele tonen of strofen van andere vogels door elk- 
ander , maar zingt hun liedje geregeld uit. Is er een uit dan begint 
hij , na een korte rustpoos , aan een ander en zoo kan hij het reper- 
torium van allerlei in en omwoners van zijn rietveld ten gehoore brengen. 
Spreeuwen leggen zich meer er op toe , om lok- en andere tonen 
van vogels na te bootsen en om allerlei andere vreemde geluiden , 
het kraken en piepen van deuren of katrollen en dergel. weêr te 
