28 
MIMICRIE. 
De verspreiding van planten en dieren over de aarde , zoowel in 
den tegenwoordigen als in den geologischen tijd , de opeenvolging 
der vormen in den loop der tijden , hunne systematische verwant- 
schap en groepeering in grootere en kleinere kringen , het ontelbare 
aantal soorten en vooral de onzekerheid , of in de scheppingsleer de 
geslachten of de soorten , of de onderdeelen van deze , de constante 
elementaire soorten , bedoeld zijn — al deze wetenschappen en vraag- 
punten omvatten een zoo groot gebied , dat het niet mogelijk is , 
den leek het volle gewicht der feiten , waarop de afstammingsleer 
rust, te doen beseffen. En het is duidelijk, hoe deze omstandigheid 
in het voordeel van de tegenstanders der evolutie-leer zijn kan. 
Het is de taak der critiek de phantasieën en overdreven voor- 
stellingen van het gebied der feiten te scheiden. Maar een plausibele 
verklaring is zoo veel boeiender dan een streng bewijs , dat de 
schrijvers, die zich met de eerste tevreden stellen, ten minste ge- 
durende enkele tientallen van jaren , de algemeene overtuiging in 
hunne richting kunnen leiden. Eens echter komt de tijd , waarop de 
reactie intreedt. De gemakkelijkheid hunner redeneeringen verleidt 
hen verder te gaan , dan goed is , en daardoor komen de leemten 
in hun zoo grootsch opgetrokken gebouw het spoedigst aan het 
licht. En zijn eenmaal enkele leemten ontdekt, zoo begint de twijfel 
verder te zoeken , en te ziften wat waar is en wat niet. 
In deze periode verkeert thans de selectie-leer. Weismann’s phan- 
tasieën , die nog voor een tiental jaren bewonderd werden , blijken 
hol en zonder inhoud te zijn. Zij komen te weinig met de natuur 
overeen.^ Zij dichten aan planten en dieren allerlei toe, wat in wer- 
kelijkheid niet bestaat. Zij houden af van de studie der feiten , met 
name van die feiten , die niet op grond der selectie-leer een spoedige 
en gemakkelijke verklaring kunnen vinden. Toch zijn die feiten er , 
en zijn zij niet minder talrijk en niet minder belangrijk dan de 
argumenten , die vóór de almacht der natuurkeus aangevoerd worden. 
Het is slechts noodig ze kritisch bijeen te voegen , te ziften en te 
rangschikken , om de natuur aan ons onder een geheel ander licht 
te doen voorkomen dan tot nu toe. Onder een minder phantastisch , 
minder aantrekkelijk en minder boeiend licht, wel is waar, maar 
onder één , dat met de overtuiging , die andere deelen der groote 
^ Over de beweering , dat vele soorten van insecten door mimicrie tegen vogels be- 
schermd zouden zijn, zegt een fransch schrijver zeer kenschetsend: II ne faut pas faire 
les oiseaux aussi bêLes que serablent èire certains humains {Revue Scientif \}.Z'11) 
