M I M I C R I E 
DOOK 
HÜGO DE VRIES. 
Dr. M. C. PIEPERS, Mimicry, Selektion, Darwinismus, 
E. J. BRILL, Leiden 1903, 8° 452 blz. 
Van darwin’s geniaal uitgedachte selectie-leer heeft zich een ryke 
phantasie in den loop der jaren zóó geheel meester gemaakt , dat zij 
dreigt haar met zich ten val te slepen , nu slag op slag haar eigen 
gebrek aan wel bewezen feiten aan den dag komt. Gretig maken 
darwin’s vijanden en vooral de tegenstanders van een zuiver weten- 
schappelijke opvatting der levende natuur daarvan gebruik. Hun 
komt ten goede , dat het woord Darwinisme allengs een dubbele 
beteekenis heeft gekregen. Bij Duitsche schrijvers toch beteekent het 
de selectie-leer, elders echter, en met name in de populaire op- 
vatting, is het gelijkluidend met afstammingsleer. Van een weer- 
legging van het Darwinisme als selectieleer , tot de gevolgtrekking, 
dat het Darwinisme als afstammingsleer onjuist is, is de overgang 
schijnbaar gering en gemakkelijk. En hier en daar vindt men het 
dan ook zoo voorgesteld, alsof met de phantasieën over de almacht 
der natuurkeus tevens de geheele selectieleer , en daarmede dan ook 
de afstammingsleer voorgoed van de baan geschoven zou zijn. 
Tegenover deze richting heeft de zuivere kritiek een 'moeilpke 
taak. Het materiaal van feiten , door darwin als bewijzen voor de 
afstammingsleer bijeengebracht , en door den volhardenden arbeid van 
tal van geleerden in alle beschaafde landen der wereld , gedurende 
een halve eeuw gezuiverd en vermeerderd, is zoo onoverzienbaar 
groot geworden , dat slechts weinigen het geheel kunnen omvatten. 
