14 
WAAROM ZINGEN DE VOGELS? 
v^errichtingen , waarvan het voortbestaan der soort in de eerste plaats 
afhankelijk is. Boven wees ik er reeds op dat alleen de volwassen , 
geslachtsrijpe mannetjes zingen. Zooals later blijken zal, zijn de uit- 
zonderingen op dezen regel slechts schijnbaar. 
Dat de mannetjes daarbij alles doen , wat zij kunnen en zelfs hun 
aangeboren , natuurlijke menschenvrees vergeten , heb ik ook al in 
het licht gesteld ; het is hun voor alles te doen om opgemerkt en 
gehoord te worden door een wijfje. 
Nu zijn er nog twee verklaringen mogelijk. Het gezang kan alleen 
een soort van kennisgeving , een acte de présence zijn , waarop het 
wyfje dan kan af komen. Dit is niet waarschpnlijk. Vooreerst roepen 
vogels, ook wijfjes , elkander aan met bizondere loktonen en niet 
door gezang. Verder zijn alle vrouwelijke dieren en vooral vogels 
gewoonlijk erg terughoudend en preutsch , men zou kunnen zeggen 
koket. In den paartijd kan men voortdurend een mannetje zijn uit- 
verkoren wijfje zien vervolgen en achterna vliegen en deze vrijerij 
kan zeer lang duren. Ook dit instinkt bewijst door zyn algemeen 
voorkomen , dat het nuttig en belangrijk is. De sexueele aandrift 
wordt er door opgewekt en verhoogd. Voor de allerbelangrijkste 
verrichting, de instandhouding der soort, moet niet alleen de energie 
van het dier zijn hoogste spanning bereiken , de klieren , waarin de 
kiemcellen ontstaan , moeten ook hun maximum van werkzaamheid 
bezitten. Het ontstaan van die spanning , het krachtig werken van 
die klieren nu is een reflex, een terugslag op alle »Bewerburigs- 
künste« in het algemeen, op het zingen van de vogels in het 
bizonder. 
Wij moeten dan ook terugkomen van de lang algemeen geldende 
opvatting, dat het zingen der mannetjes, die talrijker zyn dan wijfjes , 
een soort van wedstrijd zou zijn. De beste virtuozen werden , volgens 
die meening, uitgekozen door de toeluisterende wijfjes en toegelaten 
tot de geslachtelijke vereeniging. Het krachtigste argument hiervoor 
was, dat zóó gemakkelijk een verklaring te geven was van den hoogen 
graad van ontwikkeling , dien deze werkzaamheid en haar organen 
hebben bereikt. Steeds werden de beste zangers uitverkoren tot 
vaders der nakomelingschap en dezen erfden de gave over. Zulk een 
natuurlijke teeltkeus vindt echter evengoed een verklaring door de 
andere opvatting. De beste zanger zal ook de krachtigste reflexwerking 
uitoefenen op het wijfje en daarom eerder tot de paring toegelaten 
of geroepen worden, dan een minder begaafd mannetje. Nu vervalt 
