10 
WAAROM ZIN’GEN DE VOGELS? 
De tweede en voornaamste reden echter is een andere , een veel 
belangrijkere. 
Verstand eischt, om als aanleiding tot en oorzaak van handelingen 
te kunnen optreden, leeren ; het moet gevormd, ontwikkeld en opge- 
wekt worden , ook bij de best begaafden , de met den grootsten aan- 
leg geborenen. Het moet zijn bezitter in staat stellen om ondervinding 
en ervaring op te doen niet alleen , maar ook een ruim gebruik 
maken van en voor een goed deel berusten op de ervaring van ande- 
ren. Kortom bet is niet denkbaar zonder een spraak; zonder hoor- 
bare , gesproken of leesbare , geschreven en gedrukte , verstandsuitin- 
gen van anderen. 
Spraak wordt bier dus genomen in een anderen zin dan boven. 
Het is veel meer dan een te kennen geven en meedeelen van een- 
voudige gewaarwordingen of stemmingen. Dat doen de dieren ook, 
maar alleen de menscben bezitten de onwaardeerbare gaaf om , behalve 
dat , ook afgetrokken voorstellingen , gedachten , abstracties , weer te 
geven en aan anderen meetedeel^n. Het gesproken en geschreven 
woord stelt ons in staat om elke voorstelling uit te drukken en af te 
beelden , zoo volkomen en nauwkeurig , dat de geluids- of gezichts- 
gewaarwordingen , die -een ander daarvan ontvangt, bij hem volkomen 
gelijke voorstellingen in het leven roepen. De dieren hebben wel 
een taal , maar geen spraak , evenals onze kinderen , voordat zij 
kunnen spreken. Het verschil zit niet zoo zeer hierin , dat de 
klanken , die zij voortbrengen , niet gearticuleerd zijn , dat zy geen 
medeklinkers voort kunnen brengen , maar daarin , dat zy niet 
instaat zijn om abstracties , om voorstellingen met woordsymbolen 
weer te geven. 
Men zal vragen : waarom niet ? Die vraag raakt de diepste gron- 
den van de betrekkingen tusschen mensch en dier en van alle raad- 
selen omtrent de plaats, die de mensch inneemt in de natuur en is 
hier niet te beantwoorden. Met het ontbreken van de spraak , gaat 
zamen het onvermogen om woorden te verstaan. Ik waag het niet 
te beslissen welke van de twee oorzaak en welke gevolg is. 
Ook op meer beperkt gebied bestaat dezelfde samenhang. Zoog- 
dieren, waarvan strottenhoofd, keel, mondholte en lippen met de 
onze overeenkomen door den vorm en door spieren en zenuwen , kun- 
nen niet leeren praten , vogels , waarbij al die deelen zoo geheel anders 
zyn , wel. Dit komt alleen daaruit voort , dat vogels uit den aard der 
zaak veel beter in staat zijn om verschillende geluiden van elkander 
