AVAAKOM ZINGEN DE VOGELS? 
spelen van vele hoenders, aan het » halzen” van den auerhaan , dat 
zijn verderf wordt en waarop de jager wacht om zijn bloeddorst aan 
het dier te koelen. Zeer veel vogels worden op die manier het slacht- 
offer van hun belagers , die hen niet zouden kunnen vinden als zij 
zwegen en zich verscholen. De zoo sterke aandrift tot zelfbehoud 
wordt onderdrukt door de behoefte om gezien en gehoord te worden. 
Een merel laat, buiten zijn eigenlijk gezang, nog allerlei andere 
geluiden hooren. 
1. Een schril »tsrie en tsritsrii”. Met dit geluid roepen de vogels 
elkander aan. Het is een loktoon. 
2. Een diep, vol »tak, tok” of »toek, toek” is ook een lokroep , 
maar ook het bewijs dat zij iets vreemds of ongewoons opmerken ; 
een »wees op je hoede” voor andere merels. 
3. Een hoog, schel en ver hoorbaar »tieks, tieks, tieks, tieks ; 
tieks , tieks” is een echte alarmkreet en een teeken dat er gevaar 
dieigt. 
4. Als zij op de vlucht gaan of schrikken hooren wij een haastig, 
zenuwachtig: »Gaigiegiegiegie, Gaigiegiegie.” Ook voor andere vogels 
is dit een waarschuwing. Wij kunnen dit gemakkelijk waarnemen als 
wij hen ’s nachts storen in hun rust of van het nest jagen. 
5. Als zij hun slaapplaatsen opzoeken of voor het ter ruste gaan 
naar de drinkplaats vliegen laten zij , half binnensmonds , soms eenige 
minuten lang een »Tiks, tiks , tiks” hooren. 
Iedereen kent en begrijpt de beteekenis van het »kloek, kloek, 
kloek” van een hen , die haar kuikens lokt en van een haan die 
zijn kippen bij een lekker hapje roept. 
Kearton vertelt van eierenzoekers op St. Kilda , die ’s nachts de 
Jan van Genten (Sula bassana) op hun nesten trachten te bekruipen. 
Neemt het op schildwacht staande , oude mannetje een buitengewoon 
geluid waar, zooals dat van een vallenden steen , dan roept hij »bieroe”. 
De roovers houden zich dan stil en verschuilen zich zoo goed moge- 
lijk. Lukt dit. dan roept de vogel weldra »gorrok, gorrok” : »ik 
heb me vergist, alles veilig”. Ontdekt hij daarentegen zijn vijanden, 
dan weerklinkt luid zijn »bieroe, harro , boe” en de heele kolonie 
gaat op de vlucht. 
Deze voorbeelden , weinig uit vele , mogen volstaan om te bewij- 
zen , dat de vogels geluid geven om door andere vogels gehoord en 
verstaan te worden. Als van zelf doet zich dus hier de vraag op ; 
hebben de dieren een spraak? 
