WAAROM ZINGEN DE VOGELS? 
5 
dat wij van hen te hooren krijgen. Over de beteekenis van het halve- 
maanvormige vlies bestaat bij de verschillende onderzoekers geen een- 
stemmigheid. Savart beweert dat het ook meetrilt en den toon ver- 
sterkt. Anderen meenen dat het dikke slijmvlies , waarmee het be- 
kleed is , dit onmogelyk maakt en dat de functie van dit orgaan 
vooralsnog niet vastgesteld is. De laatste uitspraak lijkt mij het 
meest gegrond. 
Bij zingende vogels is gemakkelijk te zien , dat het gebruik van 
de stemorganen groote inspanning eischt , hoewel daar tegenoverstaat, 
dat andere vogels, zooals leeuwerikken en zwaluwen, ook in de snelste 
vlucht hun stem krachtig laten weerklinken. 
De zeer sterke differentiëering van de boven beschreven deelen en 
de sterke afwijking van den oorspronkelijken vorm , zooals wij dien 
aantreffen bij kruipende dieren , de stamvaders der vogels , en ook 
in den embryonalen toestand, de hooge ontwikkeling in één woord 
van dit orgaan is ons het bewijs, dat het voor het voortbestaan der 
soort van zeer groot gewicht is. Dat geldt dan natuurlijk ook voor 
de levensuiting , die er door tot stand komt , voor het gezang. 
Wy moeten hier dit woord nemen in de meest uitgebreide betee- 
kenis. Daaronder versta ik elk geluid dat de vogels maken met hun 
keel. Zingen in engeren zin doen betrekkelijk zeer weinig vogels. 
In de eerste plaats zingen dan de vogels om gehoord te worden. 
Dit is lang niet zoo van zelf sprekend als men misschien op het 
eerste gezicht zou denken. Ja, de groote meerderheid van hen, die 
nooit hierover hebben nagedacht of niet dieper doorgedrongen zijn 
in deze kwestie , is van de tegenovergestelde meening. Men denkt 
algemeen dat het gezang der vogels een uiting is van vroolijkheid , 
van een opgewekte stemming, van levenslust en levensvreugde. Wij 
zijn zoo gewoon om menschelijke eigenschappen toe te kennen aan 
dieren , ja aan verschijnsels en zelfs aan doode dingen , dat dit natuur- 
lijk hiermee ook gebeurt. Dat uiten van vroolijkheid en opgeruimd- 
heid door geluiden en bewegingen , door zang en dans , is by men- 
schen iets zoo gewoons , dat het voor de hand ligt als deze dingen 
bij dieren ook aan dezelfde oorzaak toegeschreven worden. Zelfs zeer 
bevoegde beoordeelaars , grondige denkers , ervaren onderzoekers , heb- 
ben trouwens die meening verkondigd. Ik noem als voorbeeld slechts 
Spencer. Hij is van meeuing dat de meeste geluiden , die door dieren 
