4 
WAAKOM ZINGEN DE VOGELS 
1. 1. en 1. i. zijn het labium externum en internum , de eigenlijke 
stembanden. Figuur a , ter vergelijking er bygegeven , stelt de stem- 
organen van een zoogdier voor en vereischt geen nadere verklaring. 
Zoowel de spanbeentjes als de luchtpijp- en longpijpringen zijn met 
elkander en met andere deelen verbonden door spieren. Tusschen 
deze spieren en de werkzaamheid der verschillende deelen van den 
sjrinx bestaat een nauw verband. Dit volgt van zelf uit het feit, 
dat zij bij goede zingers veel talrijker en veel meer ontwikkeld zijn 
dan bij vogels, die een eenvoudiger, minder gemoduleerd geluid 
maken. De voornaamste van deze spieren liggen op en zijn bevestigd 
aan de vier laatste ringen (h. r.) in den wand van de luchtpijp en 
de twee bovenste halve ringen van de longpijpen (b. r.). Die lucht- 
pijpringen zijn bovendien ineengesmolten en hol. Ook in de twee 
halve bronchiaalringen bevinden zich met lucht gevulde holten. 
Als een vogel zingt komen er dus twee stemspleten in werking. 
Het geluid, dat de dieren daarmee voortbrengen , is reeds daardoor 
in verhouding tot hun grootte zoo veel sterker dan dat van zoog- 
dieren. Daar komt bij, dat ook de » tril vliezen u. t. en i. t. mee 
gaan trillen en dat de holte onder het halvemaanvormige vliesje h. v. 
als klankbodem dienst doet. Dat het geluid van een vogel veel meer 
gemoduleerd is , dat de kleine zangers over zooveel grooter ver- 
scheidenheid in toonhoogte en in klank kunnen beschikken voor hun 
lied , heeft een andere oorzaak. Tk wees er reeds op , dat bij de zoog- 
dieren de toonhoogte van het geluid , dat zij voortbrengen , zoo goed 
als uitsluitend afhangt van de spanning der stembanden. Vandaar de 
vrij ingewikkelde samenstelling van hun strottenhoofd, met zijn vele 
spieren , waardoor de kraakbeenderen , die het geraamte er van vor- 
men , ten opzichte van elkander verplaatst worden. Het orgaan is bp 
één bepaalde spanning der stembanden te vergelijken met het tong- 
werk in een harmonium , dat maar één toon van bepaalde hoogte 
kan voortbrengen. Bij tongpijpen wordt de toonhoogte gewijzigd 
door de lengte van de pijp of van de meeklinkende luchtkolora , 
evenals bp een schuiftrompet of een cornet a pistons. Daarmee mogen 
wij het stemorgaan van de vogels vergelijken. De eigenaardige boven 
beschreven bouw van de luchtpijp brengt mee , dat deze buis zeer 
aanzienlijk verlengd en verkort kan worden. Het meeklinken van de 
lucht in mond en keel van een zoogdier kan alleen den klank der 
stem wijzigen en bepalen. De lengte van de luchtppp der vogels 
heeft grooten invloed op de golflengte of de hoogte van het geluid, 
