2 
WAAROM ZINGEN DE VOGELS 
bij veel muziekinstrumenten ook zoo. Het geluid dat een virtuoos 
op waldhoorn of klephoorn voortbrengt met zijn op het mondstuk 
gespannene lippen , is ook een alles behalve muzikaal geruisch. Eerst 
de in de koperen buis aanwezige lucht geeft er den welluidenden 
klank aan. 
Geheel anders is het bij de vogels. Het orgeltje van een nachtegaal 
of van een lijster zit niet boven in de keel , maar veel lager. Ook 
de vogels hebben een larynx , want dit orgaan doet ook dienst om 
bij het slikken de keelholte af te sluiten van de luchtpijp en ver- 
slikken te voorkomen. De stem wordt voortgebracht door de zooge- 
noemde syrinx , wat eigenlijk fluit beteekent. Als men den eigenaar- 
digen vorm van dit werktuig niet kent door eigen aanschouwing is 
het niet zoo gemakkelijk er een juiste voorstelling van te krijgen. 
Bij de visschen is van luchtwegen natuurlijk nog geen sprake. De 
tweeslachtige dieren zijn nog maar half luchtademers. Hun longen 
moeten beschouwd worden als een gewijzigde zwemblaas. Het zijn 
dus aanhangsels van den slokdarm en de arbeidsdeeling , die haar 
deed ontstaan , is nog niet genoeg gevorderd om er geheel zelfstan- 
dige organen van te maken , met eigen , uitsluitend als luchtwegen 
geschikte toegangswegen en uitgangen. Dat vinden wij pas bij de 
kruipende dieren. De luchtpijp of trachea splitst zich daar , evenals 
by vogels en zoogdieren, in twee longpijpen of bronchieën. 
Het stemorgaan, de syrinx, der vogels bevindt zich nu op de plek 
waar deze splitsing plaats heeft. Is de stem van een vogel heel iets 
anders dan die van een zoogdier , men ziet dat zij ook een heel 
anderen oorsprong heeft. 
Ik zal myn best doen een zoo kort en zoo duidelijk mogelijke be- 
schrijving te geven van deze bizondere inrichting, met hulp van 
nevensstaande figuren. 
Op de plaats, waar de luchtpijp (L) zich splitst in de twee long- 
pijpen (B) zijn enkele ringen niet van kraakbeen maar van been en 
ten opzichte van elkander verplaatsbaar. Daar zij bovendien eigen 
spieren (spi) hebben, kunnen de deelen van den wand der luchtpijp en 
der longpijpen , die er tusschen liggen , een grootere of kleinere 
spanning krijgen. Daar zij verder rijk zijn aan elastisch bindweefsel 
en met een dunne opperhuid of epithelium zijn bekleed , kunnen zij 
gemakkelijk in trilling komen. 
De bovenkant of punt van de afscheiding tusschen de longpypen 
draagt een uitsteeksel of huidplooi, die aan den bovenrand half 
