DE VENEN IN OOSTELIJK DRENTHE. 
89 
de stand der boomen ten opzichte van elkander , evenals hunne grootte en 
zwaarte , zeer verschilde. In bet lage moerasveen vinden wp die onder- 
einden van boomstammen veelal eenige meters van elkander verwijderd en 
zeer ongeregeld in het veen liggen. Soms hebben ook twee of drie boomen 
in elkanders onmiddellijke nabijheid gestaan en meermalen zijn de 
wortels tot meer dan een halven meter diepte in het zand, dat onder 
’t veen is, doorgedrongen. In de hooge venen onder Eksloo en Valthe 
was de stand van het houtgewas, blijkens het daar gevonden kienhout, 
veel dichter en zijn de stammen veel kleiner dan in het laagveen. 
Men vond ze daar op verschillende diepte , het meest nabij de 
bovenste veenlagen. We zagen daar vroeger op oud boekweitveen , 
nu al lang vergraven , kleine kienhoutstammen , onderling niet 
meer dan een halven meter van elkander verwijderd, die door 
het veenbranden , dat eene verlaging van den bodem deed ontstaan , 
waren blootgeraakt. Dieper in het veen vond men ze bij het turf- 
graven op grooteren afstand, meer gaaf dan in de bovenste veen- 
lagen en veelal zwaarder, zoodat het vermoeden voor de hand ligt, 
dat met de vorming van nieuwe veenlagen in de opvolgende 
perioden weer nieuwe bosschen ontstonden, waarvan de stand der 
boomen telkens dichter werd. Bij de millioenen groote en kleine 
worteleinden van boomstammen worden er slechts bij uitzondering 
geheel gave en complete boomstammen gevonden en wel altijd in 
zuidwest-noordoostelijke richting , waaruit afgeleid wordt dat die 
wouden door een storm uit het zuidwesten vernield zijn. Sporen 
van verbranding van dat hout zijn niet in alle venen aanwezig. In 
het Buinerboerveen komen zij veelvuldig voor en men vindt er vaak 
houtskool , soms ook nog geheel gave dennenappelen bij, die van 
die der tegenwoordige den (abies excelsa) in geen enkel opzicht 
verschillen. Ook uit den bast van het kienhout blijkt dat het de 
gewone den was, ‘die het oppergebied van dit uitgestrekte woud 
innam. Sporen van berkenhout zijn eveneens nog hier en daar 
aanwezig en in de binnenvenen vindt men nog overblijfselen van eene 
houtsoort die met onze els overeenkomt. Beide zijn in den regel zeer 
week en kunnen met de gereedschappen, die bij de turfgravers in 
gebruik zijn , gemakkelijk doorgesneden worden. Zware stammen als 
van de den vindt men daar van deze houtsoort niet. In het Eeserveen en 
in de groenlanden onder Borger treffen wg nog eene houtsoort aan, 
die eene blauwe kleur aanneemt, zoodra zy aan de lucht blootgesteld en 
gekloofd wordt en die men voor het overblijfsel van een eikensoort houdt. 
