HET TELEGRAFEEREN NAAR MARCONl’s STELSEL. 
103 
»»Van den beginne aan”, zeide hy naij , «geloofde ik dat ik slagen 
zou in het geven van seinen over den Atlantischen Oceaan.” 
»Er waren op dien Donderdagmiddag slechts twee personen in het 
vertrek waar de instrumenten stonden — marconi en mr. kemp. Men 
had alles gedaan wat men kon : de ontvangtoestel was uiterst gevoelig , 
zoodat die zelfs den flauwsten schijn van de signalen moest aangeven. 
Aan het instrument had men een telefoon toegevoegd , die het 
zwakste klinken van de stippen aan het oor moest verraden. Bijna 
een half uur lang verbrak geen enkel geluid de stilte. Toen hoorde 
mr. KEMP opeens den tik van het hamertje, dat, nadat er een stroom 
is gegaan door den ontvangtoestel , door zijn kloppen de herstelde 
geleiding daarin weêr verbreekt. Dit was nu wel geen signaal ; maar 
het was toch het bewijs dat langs den vliegerdraad een stroom was 
voortgeplant. Geen schijn van opgewondenheid op des uitvinders gelaat : 
hij zeide alleen : 
»» Probeer eens of ge iets kunt hooren, mr. kemp.” 
»Deze nam den ontvangtoestel over en een oogenblik later, flauw 
maar toch duidelijk te onderscheiden , kwamen er drie korte tikjes , 
een oogenblik te voren in Engeland geklopt. Om tien minuten over 
eenen kwamen er nog eenige seinen en beide heeren verzekerden 
elkander herhaaldelijk , dat van zich vergissen geen sprake kon 
zyn. Om dien tijd zwierde de vlieger zóó rond, — dat de draad 
niet voldoende op dezelfde hoogte werd gehouden , zooals had moeten 
zijn; toch werden er, twintig minuten over tweeën, nog eenige her- 
halingen van de signalen vernomen. 
»Het vraagstuk was dus opgelost. Een van de grootste wonderen 
der wetenschap was gewrocht. Maar toen de uitvinder den heuvel 
afging naar de stad , voelde hij zich mismoedig en ter neérgeslagen ; 
dat was de terugslag van de inspanning der laatste dagen. Den vol- 
genden middag, des Vrijdags, slaagde hij er weer in signalen uit 
Engeland op te vangen ; maar des Zaterdags vernam hij niets. Daar 
het zeker is dat de seinen onafgebroken werden afgezonden , schreef de 
uitvinder het niet onafgebroken ontvangen daarvan toe aan de hoogte- 
veranderingen van den vlieger en aan de bizondere gevoeligheid 
zijner instrumenten, die eischen dat gedurende de proeven alles 
aaneensluit.” 
Van allen tooi ontdaan deelt dit verslag niets meer of minder 
mede dan een mislukking ; de handige reporter , die weet te verhalen 
op een wyze als ware hij de derde man in het kamertje geweest. 
