DE TERUGGANG VAN DE GLETSCHERS. 
DOOR 
R. S. TJADEN MODDERMAN. 
Aan de talrijke reizigers, die jaarlijks de Alpenlanden bezoeken , is 
het door eigen aanschouwing of verhalen van anderen bekend , 
dat in den laatsten tijd de gletschers zich vrij algemeen minder ver 
uitstrekken dan vroeger. 
Een sprekend voorbeeld daarvan is de Rosenlauigletscher. De accurate 
BAEDEKER zeide daarvan in 1859: {Die Schweiz , 8e Aufl., S. 116) 
«De gletscher ligt '/g uur ten zuiden van Rosenlauibad”. Doch in de 
21»te uitgave van 1885, dus een vierde eeuw later, heet het: «de 
«gletscher is in de laatste tientallen van jaren zoo afgesmolten , dat 
«men (van Rosenlauibad komend) 1 ^ 2 ”2 uur te klimmen heeft, wil 
«men er een overzicht van krijgen.” 
Hetzelfde geldt van vele andere gletschers en wel dikwerf in die 
mate , dat het landschap daardoor een geheel ander aanzien gekregen 
heeft. Bergtoppen, vroeger met ijskorsten bedekt, zijn thans kaal en 
gletschers die eertijds in de vlakten afdaalden tusschen bosschen en 
weilanden hebben zich thans op de hoogten teruggetrokken , met 
achterlating van grauwe, sombere , reusachtige steenwallen , zoo- 
genoemde morainen. De achteruitgang der gletschers bedraagt niet 
zelden eenige kilometers en werd, een 20-tal jaren geleden, de ver- 
mindering van het ijsgebied sedert 1850 in verscheidene streken op 
omstreeks 14 pet., in een deel van het canton Tessino zelfs op 22 
pet. geschat. En sinds is de afsmelting nog steeds voortgegaan. 
’t Kan daarom niet verwonderen , dat men nu en dan de vraag te 
berde brengt of de gletschers niet overblijfselen zouden zijn van 
vroegere toestanden . bestemd om langzamerhand voor goed te ver- 
dwijnen. De hoogleeraar kilian te Grenoble, die sedert jaren een 
