120 
DE TERUGGANG VAN DE GI.ETSCHERS. 
die benedenwaarts stroomen , hoewel oneindig langzamer dan een 
rivier , van boven aangroeien door de gevallen sneeuw en van onderen 
afsmelten by ’t afzakken in warmere luchtlagen en dat zij bygevolg 
in een warm en droog jaar schijnbaar terug zullen gaan en omgekeerd 
van onderen aangroeien in een koud en nat. Hoe samengesteld even- 
wel ’t vraagstuk is, kan blijken git een opmerking van tyndall , die 
aantoonde, dat meerdere ophooping van ijs in een gebergte ’t gevolg 
kan zijn van verhooging van warmte in lagere streken. Door dit 
laatste moet er meer water verdampen , dat zich dan als sneeuw en 
ijs afzet tegen de bergtoppen. 
In den allerlaatsten tijd zijn er aanduidingen dat in het Alpengebied 
de afslag der gletschers teneinde spoedt en zal dus denkelijk wel 
spoedig blijken of er thans weer een primaire periode van aanwas 
begint, dan wel of kilian gelijk heeft, die aan een steeds voort- 
gaande langzame ijs-ontmanteling der Alpen gelooft. 
Ten slotte verdient nog opmerking dat het besproken onderwerp 
niet alleen uit een wetenschappelijk oogpunt belangrijk is , maar ook 
voor landbouw en ny verheid. De gletschers zyn toch de reusachtige 
voorraadschuren , waaruit de beken en rivieren in het warme jaar- 
getijde voortdurend van water voorzien worden. Na den eersten 
rijkelijken toevoer in het voorjaar ten gevolge van het wegdooien 
der sneeuw op de berghellingen , ontvangen de bovenrivieren nagenoeg 
geen water meer dan ’t geen van de gletschers afsmelt. Gaat dus de 
afslag der ijsvelden , die nu reeds een 40 jaar geduurd heeft , verder 
door , dan zal er in de sub-alpijnsche streken gebrek aan water 
komen en reeds nu heeft men in sommige landbouwstreken , zoowel 
nabij de Alpen als in de Pyreneeën daarover geklaagd. Ook de water- 
vallen , waarvan men sedert eenige jaren op steeds ruimere schaal 
gebruik maakt als bron van energie , zullen in vermogen afnemen. 
Uit een praktisch oogpunt is het dus niet wenschelijk dat kilian 
gelijk krijgt en het bergijs zal voortgaan met af te nemen. 
{Vrij bewerkt naar »/a Nature'’ van 5 Dec. 1903). 
scheidt warrne-droge en koude-vcchtige perioden. Als centra van de laatste heeft hij 
aangewezen de jaren: 1705, 1740, 1775, 1815, 1850, 1880 en als die van de wanne- 
droge: 1720, 1760, 1790, 1830, 1860, 1895. 
Volgens Engelsche onderzoekers zouden tusschen deze perioden mogelijk kleinere heen- 
loopeu , veroorzaakt door de zonnevlekken. 
