128 
BOEKBESPREKING. 
M. garjeanne), altijd nog een respektabel aantal voor een klein land 
als het onze. 
Naar mijn overtuiging heeft de Schoolfiora voor een niet gering 
deel haar opgang hieraan te danken, dat heukels het heeft aan- 
gedurfd , dadelijk in de eerste uitgaaf, Neder landsche namen voor alle 
planten op te nemen. Ik weet wel, dat over de waarde van zulke 
namen zeer verschillend wordt geoordeeld ; dat sommigen er zelfs in 
het geheel niets van willen weten. Maar ook weet ik , dat zeer velen 
er eenvoudig behoefte aan gevoelen ; niet voor de wetenschappelijke 
beoefening der Plantkunde , daartoe zijn natuurlijk de Latijnsche 
namen verre te verkiezen , maar voor het gebruik in het dagelijksch 
leven. Aardig heeft Dr. greshoff dit uitgedrukt in een voordracht 
voor de Afd. Haarlem der Ned. Natuurhistorische Vereeniging: »’t is 
stuitend , een goeden bekende met een barbaarschen naam te noemen.” 
Een groot nadeel van de Nederlandsche benamingen is ongetwijfeld, 
dat velen ervan op geheel verschillende planten worden toegepast en 
dat , omgekeerd , eenzelfde plant dikwijls tal van Nederlandsche namen 
bezit. Zoo heeten bijv. Cardamhie j^ratensis , Lychnis Flos cuculi en 
diurna , Tns Pseudacorus en Ranunculus acer , alle Pinksterbloem, 
terwijl de eerstgenoemde plant zich mag verheugen in het bezit van 
niet minder dan 11 Ned. namen, als: Pinksterbloem, Koekoeksbloem, 
Kievitsbloem, Engeltjes, Water viool, Gemeene Veldkers, Kleine 
Waterkers, Wilde Kers, Gemeen Schuimblad , Gemeen Springkruid, 
Veldsering. 
Dit maakt het gebruik van zulke namen bij correspondentie en in 
populaire geschriften bpna onmogelijk , daar er telkens verwarring 
door moet ontstaan. Weliswaar zijn voor vele planten de Latijnsche 
synoniemen maar weinig minder talrijk! 
Toch is vooral in de laatste jaren het aantal schrijvers, die zich 
van Nederlandsche plantennamen bedienen , zeer sterk toegenomen. 
Daarom heeft het hoofdbestuur der Ned. Natuurhistorische Vereeni- 
ging besloten , een poging te wagen om daarin eenige eenheid te 
brengen. Met dit doel is een commissie benoemd, bestaande uit 
schrijvers over de Nederlandsche Flora en enkele andere deskundigen, 
die in het begin van 1903 met haar werkzaamheden begonnen is. 
Over haren arbeid hoop ik later eenigszins uitvoeriger bericht te 
kunnen geven. 
H. w. H. 
